- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Van mislukte monsterfilms tot superheldenvervolgen: deze releases tonen dat het publiek selectief is in wat het in de bioscoop steunt.

De The Odyssey scoorde sterk dankzij Christopher Nolans reputatie en een frisse benadering van klassiek materiaal, terwijl Spider-Man: Brand New Day de 2 miljard dollar passeerde en lovend werd ontvangen als de beste Spider-Man-film sinds de Sam Raimi-vervolg uit 2004. Deze successen staan in contrast met enkele opvallende releases die dit jaar tekortschoten.

The Bride! worstelt met toon en ambitie

The Bride! kreeg al vroeg te maken met tegenslagen toen de film werd verplaatst vanuit het awards-seizoen om concurrentie met Guillermo del Toro's Frankenstein te vermijden. Maggie Gyllenhaals punkachtige, Bonnie and Clyde-achtige romantische dramakomedie hing slechts losjes samen met het Frankenstein-verhaal. De film bevat een duidelijke verwijzing naar Young Frankenstein en laat Jessie Buckley in twee rollen schitteren als de Bride en Mary Shelley, wat resulteerde in een onsamenhangend eindproduct.

Doordachte herinterpretaties hebben recent succes geboekt in het monstergenre, zoals te zien was bij The Invisible Man en Robert Eggers' Nosferatu. The Bride! komt daarentegen visueel opzichtig en ongelijkmatig over in toon, terwijl het bronmateriaal wordt overladen met overbodige elementen.

Masters of the Universe mist marketingkans

Regisseur Travis Knight bracht een eigenzinnige visuele stijl en luchtige energie naar Masters of the Universe. Ondanks die pluspunten richtte de film zich vooral op trouwe fans van de originele tekenfilm in plaats van een breder publiek aan te spreken. De marketing slaagde er niet in de avonturenkomedie-toon te benadrukken, vergelijkbaar met de problemen die Dungeons & Dragons: Honor Among Thieves ondervonden.

Het hoge productiebudget bleek moeilijk terug te verdienen in een drukke zomermaand. Een andere releasedatum had misschien geholpen, maar de concurrentie beperkte de kansen.

Supergirl legt groeipijnen DC Universe bloot

Supergirl vormde een lastige vervolgfilm binnen het nieuwe DC Universe. Terwijl de vorige Superman-film succes boekte met een optimistische toon en een standaard originverhaal vermeed, draaide dit project om een minder bekend personage. James Gunn had het script geprezen, maar de uiteindelijke film miste heldere vertelstructuur, thematische diepgang of opvallende dialogen.

Berichten over AI-gebruik en een moeizaam postproductieproces met concurrerende versies vergrootten de zorgen. Het project kan gevolgen hebben voor toekomstige franchiseplannen.

Mercy slaagt er niet in publiek te raken

Mercy presteerde ondermaats vooral door zwakke uitvoering. Het uitgangspunt doet denken aan Minority Report en RoboCop, en de omgang met kunstmatige intelligentie kreeg kritiek omdat vergiffenis voor AI-fouten werd gesuggereerd. De screen-life-formaat, al overmatig gebruikt, voelt buiten horror bijzonder vlak.

De film voegt toe aan de uitdagingen van Chris Pratt met non-franchiseprojecten. Hoewel Pratt uitblinkt in komische rollen zoals Peter Quill, leunden zijn keuzes hier te serieus zonder dezelfde aantrekkingskracht. Streamsucses vertaalt zich niet overal even goed naar bioscoopbezoek.

The Death of Robin Hood benadrukt franchisevermoeidheid

The Death of Robin Hood kan verdere pogingen met het personage op het witte doek ontmoedigen. Eerdere versies, waaronder de Taron Egerton-film uit 2018 en Ridley Scotts originverhaal uit 2010, kampten eveneens met financiële tegenvallers. De Kevin Costner-film uit 1991 profiteerde van sterrenkracht, een gedenkwaardige soundtrack, Alan Rickmans optreden en lichtere zomerkonkurrentie.

Een sombere, deconstruerende aanpak spreekt niet meer aan zoals eerdere versies. Hugh Jackman boekte meer kassucces met Wolverine of muziekgedreven verhalen dan met fantasy- of sci-fi-projecten zoals Reminiscence of Pan.

Studio's blijven de waarde afwegen van mid-budget originelen tegenover dure blockbusters. Publieksvoorkeuren in het post-pandemische tijdperk zijn duidelijker geworden over welke projecten steun verdienen.