- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De showrunner legt uit waarom de miniserie overspel vermijdt om diepere tekortkomingen in het huwelijk en maatschappelijke verwachtingen voor vrouwen te benadrukken

Een reactie van een kijker springt er voor Megan Gallagher, de bedenker en showrunner van de miniserie All Her Fault, bovenuit. De opmerking gaat over twee opvallend gebrekkige echtgenoten op het scherm, van wie geen van beiden een buitenechtelijke relatie heeft.

Voorspelbare ontrouwplots vermijden

Gallagher koos ervoor geen overspel toe te voegen om het publiek meer afkeer te laten voelen voor de echtgenoten van Marissa Irvine, gespeeld door Sarah Snook, en Jenny Kaminski, gespeeld door Dakota Fanning. Het verhaal draait om de twee vrouwen die met elkaar verbonden zijn door de verdwijning van Marissa's zoon. Richie, Jenny's echtgenoot gespeeld door Thomas Cocquerel, en Peter, Marissa's echtgenoot gespeeld door Jake Lacy, schieten op andere belangrijke manieren tekort.

Overspel toevoegen had voor de hand gelegen, maar zou de kernideeën die Gallagher wilde onderzoeken ondermijnen: hoe vrouwen en moeders vaak de zwaarste maatschappelijke lasten dragen en daar de meeste kritiek voor krijgen.

Ik denk niet dat dat per se het ergste is wat je je echtgenoot kunt aandoen. Echt niet. De waarheid is dat als jij Jenny Kaminsky bent, je elke dag ellendig bent en elke dag om hulp vraagt, en de persoon die je zou moeten liefhebben en je levenspartner zou moeten zijn, alles in zijn macht doet om je ellendig te houden, dat veel erger is, vind ik, dan een affaire. Ik zou liever hebben dat je met je secretaresse naar bed gaat dan dat je dat doet.

Verborgen kracht in Jenny Kaminski onthullen

Deze aanpak stelde Gallagher ook in staat de lagen van Jenny te verkennen, een personage dat in eerste instantie een watje lijkt. Gallagher beschrijft haar als een natuurlijke people pleaser wiens echte kracht ligt in empathie, intuïtie en vriendelijkheid naar anderen. Veel mensen hebben deze eigenschap en bezitten vaak een innerlijke veerkracht.

Een cruciale scène toont Jenny die eindelijk opstaat tegen Richie, het moment waarop ze duidelijke grenzen stelt na herhaalde teleurstellingen.

Marissa's onafhankelijkheid en geïnternaliseerde schuld

Gallagher heeft Marissa bewust neergezet als een succesvolle carrièrevrouw die niet past in het stereotype van een overdreven affectieve moeder. Het personage heeft een scherp randje dat haar herkenbaar en sterk maakt. Marissa draagt de last van de schuld voor de verdwijning van haar zoon Milo, ook al had ze er niets mee te maken en werd ze misleid door Peter, die de waarheid over zijn rol verzwijgt.

Het is één ding als de maatschappij je de schuld geeft of de media je de schuld geven en dat soort dingen. Het is iets anders wanneer vrouwen deze schuld internaliseren en die op zichzelf nemen. Dat vind ik het meest hartverscheurende deel.