Taiwanees documentaire volgt negen jaar uit het leven van danser Fufu op hoge hakken en filmmaker Frankie Sin

My Silly Flirty Boys legt veroudering, eenzaamheid en verschuivingen in queer identiteit vast te midden van de opkomst en mainstreaming van lhbtq+-entertainment

Een Taiwanees documentaire die bijna tien jaar een prominente gay influencer volgde, gaat de postproductie in terwijl de hoofdpersonen de middelbare leeftijd onder ogen zien. My Silly Flirty Boys volgt Fufu, bekend om provocerende dansvideo’s op hoge hakken, en regisseur Frankie Sin nu beide mannen bijna veertig zijn.

Negen jaar beeldmateriaal legt roem en de prijs ervan vast

Sin, een filmmaker uit Hongkong die meer dan tien jaar geleden naar Taiwan verhuisde, begon in 2017 met het filmen van Fufu. Het project liep door tot 2026 en documenteerde de opkomst van de influencer via expliciete dansroutines en zijn kanaal FJ234. Fufu sprak openlijk over verlangen en hielp drag en andere lhbtq+-uitingen populairder maken bij een breder publiek. Sommige critici binnen de gaygemeenschap noemden hem een negatieve invloed omdat hij conventionele fatsoensnormen uitdaagde.

Buiten de camera heeft Fufu gesproken over de persoonlijke tol van publieke aandacht en het isolement dat volgt als het online personage vervaagt. Nu hij bijna veertig is, reflecteert hij op lichamelijke veranderingen en de realiteit van ouder worden in de schijnwerpers.

Regisseur confronteert persoonlijke angsten via zijn onderwerp

Sin heeft het project beschreven als geworteld in zijn eigen ongemak met queer identiteit en lichaamsbeeld. Na zijn verhuizing naar Taiwan op zoek naar meer acceptatie, stuitte hij op een lokale scene die hypermasculiniteit benadrukte. De ontmoeting met Fufu in 2016 vormde een scherp contrast met zijn eigen zelf twijfel.

Het begon met mijn eigen angst over mijn queer identiteit en het gevoel niet te passen binnen de gangbare normen van de gemeenschap, wat me ertoe bracht mijn camera te richten op een buitenbeentje dat durfde seksuele taboes te doorbreken.

— Frankie Sin, regisseur, Opmerkingen over de film

Film schetst bredere verschuivingen in Taiwans queer scene

De documentaire beslaat de periode rond de legalisering van het homohuwelijk in Taiwan en volgt de groei van queer entertainment gevolgd door de opname ervan in de commerciële mainstream. Beide mannen staan nu voor parallelle midlifekwesties rond zichtbaarheid, isolement en zelfacceptatie.

Als twee gay mannen die bijna veertig zijn – de een die zijn schijnwerpers verliest, de ander die zijn diepste onzekerheden onder ogen ziet – maken we allebei een midlifecrisis door en leren we hoe we vrede kunnen sluiten met ouder worden, eenzaamheid en onszelf.

— Frankie Sin, regisseur, Opmerkingen over de film

Postproductie in volle gang terwijl kanaal sluit

Nu het kanaal van Fufu dit jaar wordt stopgezet en de hoofdopnames zijn afgerond, bekijkt het team negen jaar aan materiaal. Kleurcorrectie, geluidsmixing, een originele score en muziekrechten moeten nog worden afgehandeld voordat de film klaar is, gepland voor het derde kwartaal van 2027.

De executive producers zijn Stefano Centini en Chuti Chang, met Henry Leong en Peter Yam als producers. Het team beschrijft het werk als een compromisloos onderzoek naar statushiërarchieën en collectieve angsten binnen Taiwans gay mannengemeenschap.

Op zoek naar financiering op festival in Taipei

Het project wordt vertoond op het Taiwan Creative Content Fest (TCCF), dat van 6 tot en met 9 november plaatsvindt in het Taipei Nangang Exhibition Center en wordt georganiseerd door de Taiwan Creative Content Agency (TAICCA). De producers zoeken gap-financiering, internationale coproducenten, sales agents en festivalprogrammeurs om een wereldwijde release te ondersteunen.

Regisseur blijft thema’s van verbondenheid verkennen

Sin ontwikkelt nieuwe documentaires over identiteit en familie. An Island Boy volgt een jonge visser uit Hongkong, terwijl Nomads of the Island de familieachtergrond van de regisseur zelf onderzoekt.

Tags bij dit artikel