Tadej Pogacar fietst dicht bij een historische grens die slechts vier wielrenners eerder overschreden: Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault en Miguel Indurain. De Sloveen, leider van de Tour de France, heeft zijn vijfde zege binnen handbereik in een editie waarin hij al een overweldigende dominantie toont.
Toch weigert Tadej Pogacar zich te richten op records. Hij kijkt liever naar de resterende etappes en bedankt zijn team voor het werk. Hij weet dat de Tour in een oogwenk kan veranderen door een val of een slechte dag, en hij heeft recent zelf een paar schrikken opgelopen.
In een exclusief interview met MARCA legde de renner van UAE Team Emirates uit wat het zou betekenen om die vijfde zege in Parijs te behalen.
De vijfde Tour winnen zou enorm veel voor me betekenen. Heel veel. Het is de belangrijkste wedstrijd ter wereld en je weet nooit hoe lang je in deze positie kunt blijven. Het belangrijkste is om van het moment te genieten, dankbaar te zijn dat je om de overwinning kunt strijden en het werk van het team met een goed resultaat terug te geven. Het zou een heel bijzondere prestatie zijn.
Pogacar reflecteerde ook op de rivaliteit en het respect dat elke renner in de Grande Boucle verdient.
Ik heb groot respect voor alle renners in de Tour. Niet alleen voor mijn directe concurrenten, maar ook voor degenen die in het grupetto vechten of voor de snelle jongens die de sprintetappes beslissen.
De Sloveen zegt dat hij nog veel wedstrijden wil winnen, maar dat dit geen dagelijkse last mag worden.
Natuurlijk wil ik nog veel wedstrijden winnen, maar ik raak er niet door geobsedeerd. Als ik vandaag mijn carrière zou beëindigen, zou ik behoorlijk tevreden zijn. Ik heb mijn eigen doelen, ik wil mijn eigen pad volgen en mijn carrière afsluiten zonder spijt.
Journalist Gerardo Riquelme wees in zijn analyse op drie paradoxen rond de huidige Tour. De eerste: hoe beter Pogacar presteert, hoe minder nieuws er te vertellen valt. Zijn voorsprong op Remco Evenepoel bedraagt ongeveer vier en een halve minuut, met etappezeges en historische beklimmingen.
De tweede paradox is dat de Sloveen een topcompetitie heeft omgetoverd in een technische demonstratie die meer wordt geanalyseerd op wattages en stijl dan op het eindresultaat.
De derde betreft de toekomst: Isaac del Toro, de 22-jarige Mexicaan, beschermt zijn leider en staat comfortabel op het podium, wat aangeeft dat UAE Team Emirates niet alleen de beste renner van dit moment heeft, maar ook zijn mogelijke opvolger.
De teamverantwoordelijken Mauro Gianetti en Joxean Fernández Matxin benadrukken dat Pogacar niet alleen een kampioen is door talent. Hij is een gedisciplineerde, ambitieuze persoon die de overwinning najaagt met hard werken, technologie en passie.
Matxin prijst zijn vermogen om te leiden met oog voor de groep: als hij iets vraagt, is dat meestal voor het team. Gianetti wijst erop dat er bij UAE geen verticale bevelen zijn, maar teamwork van de renner tot de buschauffeur.
Over zijn toekomstige kalender houdt Pogacar de deur open voor La Vuelta, waar hij debuteerde en die hij opnieuw wil rijden. Voorlopig ligt de focus op een succesvolle afsluiting van deze Tour-editie.