- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De reboot uit 2007 van de klassieke space opera verbeterde sterk, maar verloor te snel kijkers.

De vroege jaren 2000 brachten veel kortstondige televisie-experimenten voort, maar weinig evenaarden het traject van de reboot van Flash Gordon op Syfy. De serie van één seizoen probeerde de pulpheld uit de sciencefiction voor een hedendaags publiek te actualiseren en vond uiteindelijk zijn ritme, om daarna met weinig blijvende aandacht te verdwijnen.

Flash Gordon-serie blies een tijdloze pulpheld nieuw leven in

Het personage ontstond in 1934 in krantenstrips als rivaal van de avonturen van Buck Rogers. Filmserials, meerdere tv-versies en de bekende film uit 1980 volgden in de loop der decennia. Toen Syfy, destijds nog het Sci-Fi Channel, kort na de succesvolle revival van Battlestar Galactica een frisse versie groen licht gaf, voelden fans van klassieke space opera zich optimistisch.

Ontwikkeld door Peter Hume castte de serie uit 2007 de voormalige Smallville-acteur Eric Johnson als Steven "Flash" Gordon. Flash, achtervolgd door de verdwijning van zijn vader bij een brand, ontdekt al snel verbanden met de verre wereld van Mongo. Daar houdt de tiran Ming the Merciless (John Ralston) de macht in handen. Flash werkt samen met ex-assassine Baylin (Karen Cliche), wetenschapper dr. Hans Zarkov (Jody Racicot) en zijn ex-vriendin Dale Arden (Gina Holden) aan interdimensionele missies.

Vroege afleveringen kampten met tempo en aardse drama

De pilot en de eerste afleveringen kregen kritiek vanwege zwak schrijven, ongelijkmatige montage en te veel aandacht voor het persoonlijke leven van Flash op aarde. Beperkte productiemiddelen vielen op en pogingen om de held herkenbaar te maken, verwaterden de mythische elementen die eerdere adaptaties kenmerkten. De serie leunde op vertrouwde tropes zoals liefdesdriehoeken en kleine-stadse geheimen, vergelijkbaar met Smallville en Merlin, maar de mix slaagde er niet in om kijkers snel te boeien.

Ommezwaai halverwege leverde sterkere space opera op

Rond de tiende aflevering veranderde de toon. Verhalen begonnen de politieke spanningen op Mongo te verkennen, de frustraties van prinses Aura met haar vader en allianties met figuren als Barin van de Verdan en Vultan van de Dactyls. Afleveringen als "Conspiracy Theory" en "Random Access" markeerden duidelijke vooruitgang, terwijl de tweedelige afleveringen "Alliances" en "Revelations" filmster Sam J. Jones uit de jaren tachtig in een cameo-roll brachten. Tegen de finale had de serie de scripts aangescherpt, de acteerprestaties verbeterd en zich volledig op kosmische conflicten gericht met minimale uitstapjes naar de aarde.

Eén seizoen liet potentieel van de reboot onbenut

Ondanks de late vooruitgang was het merendeel van het publiek al afgehaakt. De aanpassingen kwamen nadat veel kijkers de serie tijdens de trage openingsfase al hadden verlaten. Het seizoen sloot grotendeels bevredigend af en liet ruimte voor een vervolg, maar Syfy verlengde de serie niet. Vandaag streamt de volledige reeks op Peacock en Pluto TV en biedt zo de kans om te waarderen hoe de serie uitgroeide tot de moderne space opera die ze wilde worden.