Sunless Sea vangt de essentie van Odysseus' reis beter dan welke directe bewerking ook

De roguelike van Failbetter weerspiegelt de risico's, verhalen en onbekende gevaren van Homers epos op manieren die Nolans film niet kan evenaren

Terwijl Odysseus en zijn bemanning zich voorbereiden om Troje te verlaten in Christopher Nolans aankomende film, uit een van zijn mannen dezelfde zorg die elke kapitein in Sunless Sea achtervolgt. Zullen de voorraden voldoende zijn tot de volgende veilige haven? De vraag zet de toon voor zowel het oude verhaal als Failbetters atmosferische roguelike, waarin elke beslissing over brandstof, voedsel en koers het verschil kan betekenen tussen triomf en totale ondergang.

Risico's op onbekende routes leveren meer op dan veilige handelsvaarten

In de film kiest Matt Damons Odysseus voor een kortere route over onbekende wateren in plaats van de gebruikelijke weg naar huis. Die keuze weerspiegelt talloze beslissingen van spelers in Sunless Sea, waar vasthouden aan bekende havens slechts magere winsten oplevert en schepen kwetsbaar maakt voor piraten. De mist in varen daarentegen levert nieuwe waarnemingen op die ervaringspunten en verse verhalen opleveren die in Fallen London kunnen worden verkocht.

Die verhalen vormen het echte geld van het spel. Havenrapporten leveren betaling op van de Admiraliteit, terwijl dorpelingen kolen ruilen voor verhalen over verschrikkingen. Het patroon weerspiegelt hoe het voortbestaan van Homers epos zelf afhangt van de kracht van verhalenvertellen door de eeuwen heen.

Een victoriaanse onderwereld vervangt de antieke zeeën maar behoudt de geest

Sunless Sea speelt zich af onder een grotplafond verlicht door valse sterren, niet onder de mediterrane zon. Londen is in een ondergronds rijk gevallen dat wordt bevolkt door wezens met gele ogen en tentakelgezichten. Stromingen draaien onheilspellend en navigatie is afhankelijk van verschuivende hemellichamen. Ondanks de andere setting herschept het spel het oude Griekse gevoel van de onbekende wereld effectiever dan een letterlijke navertelling zou kunnen.

Monsters, goden en morele keuzes bepalen beide reizen

Spelers moeten draaikolken, ijsbergen en de treurige zang van drownies ontwijken die zeelieden naar hun dood lokken. Drie zeegoden loeren in de diepte en zijn beter met rust gelaten. Een ontmoeting met het wezen dat bekendstaat als Storm dreef een bemanningslid tot waanzin en moord, waardoor de bemanning in één nacht van zeven naar vijf kromp. Vergelijkbare zelfveroorzaakte rampen komen in het spel voor wanneer kapiteins te ver gaan zonder licht of proviand.

Iedere reis eindigt met vernieuwing bij Wolfstack Docks

Succesvolle terugkeer naar de oostelijke rand van Londen brengt reparaties, nieuwe bemanningsleden en de kans om hardverdiende verhalen te delen. Zelfs na verwoestende verliezen gaat de cyclus door. Een speler herinnerde zich hoe hij een tand brak op een diamant die verborgen zat in scheepsbeschuit bij Mutton Island en de edelsteen op advies van een bemanningslid in de zee wierp om de god Stone te eren. Het gebaar weerspiegelt dezelfde eerbied voor onzichtbare machten die Odysseus leerde te tonen aan de goden.

Tags bij dit artikel