Een enorme buitenaardse haai schiet naar voren en klemt zich vast aan je wetsuit met rijen scherpe tanden, slingert je rond voordat hij je opzij gooit. De aanval lijkt in eerste instantie angstaanjagend, vooral tijdens de vroege duiken in Subnautica 2. Toch beweegt de gezondheidsbalk nauwelijks, en het wezen blijkt veel minder dodelijk dan het uiterlijk suggereert. Spelers leren al snel dat ze hele groepen van deze roofdieren kunnen negeren terwijl ze op zoek zijn naar grondstoffen zoals zilver. Dit roept een belangrijke vraag op over de rest van de oceaanwereld.
Subnautica-fans hebben lang gevraagd om een terugkeer naar een stille hoofdpersoon na de gesproken aanpak in Below Zero. Het vervolg levert precies dat. De map groeit ook aanzienlijk groter dan voorheen. Vroege signalen wijzen erop dat spelers extreme dieptes kunnen bereiken die vergelijkbaar zijn met de Marianentrog. Ontwikkelaar Unknown Worlds lijkt goed te hebben geluisterd naar community-feedback voorafgaand aan een geplande early access-periode van twee tot drie jaar.
Het spel begint met een ontsnappingscapsule die spelers op het oppervlak van een nieuwe planeet plaatst. Onmiddellijk verschijnt er een gigantische vis boven het hoofd, met vlezige buizen die over de golven scheren als een levende hydrofoil. Het zicht wekt direct nieuwsgierigheid. Toch dient dit wezen alleen als achtergronddecoratie. Het startgebied bevat kleurrijke riffen vol met skates, salpapods en zeeslakken. Verkennen voelt kalm en bijna vredig, meer als een natuurdocumentaire dan een vijandige overlevingsuitdaging.
Eenmaal buiten de initiële veilige biomen verschuift de ervaring naar de klassieke Subnautica-spanning. Uren besteed aan het perfectioneren van een glas-en-metaal basis en het ontgrendelen van vroege tools maken plaats voor plotselinge dreigingen. Een koraalachtige venusvliegenval kan de speler zonder waarschuwing verslinden. Agressieve zeedieren kunnen een duikboot vernietigen. Met oprakende zuurstof- en watervoorraden voelt het oversteken van open water terug naar veiligheid plotseling enorm en isolerend. Deze momenten herstellen het gevoel van schaal en kwetsbaarheid dat het originele spel definieerde.
Stemlogboeken van eerdere overlevenden en begeleiding van de scheeps-AI genaamd NoA trekken spelers dieper het verhaal in. Thema’s van corrumperende buitenaardse flora, externe invloed en menselijk verraad creëren een meeslepende stroom die de interesse hoog houdt. De verbeterde basisbouwtools maken complexe structuren mogelijk die netjes in elkaar klikken. Deze elementen samen tonen sterk potentieel, zelfs in de huidige early access-staat.
Het spel draait soepel met slechts kleine bugs tot nu toe. Nachtelijke visuals springen eruit door hun schoonheid en sfeer. De duisternis voegt echter weinig extra gevaar toe vergeleken met overdag. Nachtelijke bedreigingen zouden de spanning tijdens late verkenningen verhogen. DNA-aanpassingen ontgrendelen effectief nieuwe gebieden, maar het nieuwere biomod-systeem dat actieve en passieve vaardigheden verleent, voelt op dit moment nog onderontwikkeld.
Unknown Worlds heeft duidelijk feedback van het eerste spel en het arctische vervolg verwerkt. Het opnieuw creëren van de schok van een ontmoeting met de originele Leviathan blijft moeilijk, maar de huidige build levert al enkele rillingen opwekkende ontmoetingen. Verdere verfijning tijdens early access kan Subnautica 2 dicht bij de hoogtepunten van zijn voorganger brengen.