Film musicals stellen hoge eisen aan spektakel, sterke optredens en memorabele liedjes. Stuffed voldoet aan die eisen met een fris, zelfvoorzienend verhaal dat zowel intiem als ambitieus aanvoelt.
De film opent met Jodie Comer als Araminta, een eenzame taxidermist die met stille toewijding voor roadkill zorgt. Ze droomt ervan een menselijk subject voor eeuwig te bewaren. Harry Melling speelt Bernie, een fabrieksarbeider die vastzit in een grijs, vreugdeloos bestaan en wordt achtervolgd door de dementie van zijn moeder. Hun wegen kruisen wanneer Bernie ermee instemt dat Araminta hem tot haar eerste menselijke specimen maakt, zodat hij een blijvende nalatenschap kan achterlaten.
Wat begint als een grimmig pact groeit uit tot een echte band. Het stel confronteert persoonlijke trauma’s en vindt onverwachte troost bij elkaar, wat hun oorspronkelijke plan compliceert. Het verhaal verkent thema’s als eenzaamheid, herinnering en de vreemde troost die sommigen in de dood zoeken.
Traditionele orkestrale arrangementen vormen de basis van de score en geven de voorkeur aan weidse strijkers boven hedendaagse popstijlen. Comer en Melling leveren vocalen die van intiem naar weids gaan en het two-hander-formaat met verve dragen. Belangrijke setpieces, waaronder een dramatische scène waarin iemand ontslag neemt en een vurige nep-zelfmoordsequentie, verdienen hun muzikale momenten door karakterontwikkeling in plaats van spektakel alleen.
Een opvallend nummer, “Nothing’s Changed”, vangt de bevrijding van het oude leven van het stel terwijl een auto achter hen explodeert. De sequentie combineert vreugde, overgave en ontluikende intimiteit op een manier die verdiend aanvoelt.
Regisseur Theo Rhys en co-auteur Joss Holden-Rea scheppen een sombere maar tedere wereld met mistige landelijke landschappen en schemerige interieurs. De esthetiek put uit gothic tradities zonder overdreven gestileerd te worden. Comer en Melling dragen de film met gelaagde vertolkingen die de centrale relatie geloofwaardig en ontroerend maken.
Het script blijft soms hangen in overgangsscènes, maar de emotionele payoff in de laatste akte levert echte diepgang. Als een volledig origineel verhaal in plaats van een toneelbewerking toont Stuffed hoe gerichte optredens, samenhangende muziek en een heldere visie bescheiden middelen kunnen overstijgen. Het resultaat is een tragisch maar opmerkelijk uplifting verhaal dat blijft hangen na de aftiteling.