Strijd om ECB-leiderschap draait om crisismanagement bij Franse schuldendruk

Knot en De Cos als favorieten terwijl obligatiemarkten de vastberadenheid van kandidaten testen voor vertrek Lagarde

De strijd om het leiderschap van de European Central Bank spitst zich toe op het vermogen van kandidaten om druk van de obligatiemarkten het hoofd te bieden, vooral nu Frankrijk worstelt met oplopende schuldenzorgen en politieke instabiliteit.

Christine Lagarde wordt begin volgend jaar verwacht op te stappen, waarbij januari nu als meest waarschijnlijke vertrekdatum wordt gezien binnen eurozone-kringen. Die planning maakt de beleidsvergadering van deze week mogelijk haar voorlaatste beslissing.

Crisismanagementvaardigheden domineren selectieproces

Insiders zeggen dat regeringen meer gewicht toekennen aan hoe goed elke kandidaat marktverstoringen zou aanpakken. Omdat de kwalificaties van de twee koplopers als grotendeels vergelijkbaar worden gezien, richten de beoordelingen zich nu op geloofwaardigheid, autoriteit en oordeelsvermogen onder druk.

De structurele zwaktes van een monetaire unie zonder afgestemde fiscale regels maken crisiservaring al langer extra relevant bij de ECB. Zowel Klaas Knot als Pablo Hernández de Cos zaten in de Raad van Bestuur en hebben een doctoraat in de economie, maar hun vergelijkbare profielen hebben de aandacht verlegd naar hoe elk zou reageren als markten ingrijpen vereisen.

Fiscale spanningen in Frankrijk luiden alarmbellen voor markten

De aandacht van de markt is scherp gericht op Frankrijk, waar hoge energiekosten en problemen bij het aannemen van een begroting hebben geleid tot stijgende rentes. Politieke onrust in steden heeft de zorgen versterkt dat elke escalatie uiteindelijk ECB-ingrijpen als vangnet zou kunnen vereisen.

Als er een meltdown op de financiële markten komt, dan moeten centrale banken ingrijpen, maar de vraag voor elke president is: hoe doe je dat en hoe snel? Je hebt strenge voorwaarden nodig en je moet alles vermijden wat fiscale dominantie of verzwakking van de onafhankelijkheid van de centrale bank riskeert. Dat is nu extra belangrijk.

— Peter Praet, voormalig hoofdeconoom ECB, Opmerkingen over de uitdagingen voor de volgende ECB-president

Knot positioneert zich als pragmatische crisisbestrijder

Knot, die veertien jaar aan het hoofd stond van De Nederlandsche Bank en voorzitter was van de Financial Stability Board, heeft zijn ontwikkeling beschreven van scepticus naar pragmatisch voorstander van noodmaatregelen. In een recent paper verdedigde hij het Transmission Protection Instrument als noodzakelijk om de eenheid van het monetair beleid te waarborgen.

De Cos brengt ervaring in bankentoezicht en fiscaal beleid

De Cos, momenteel algemeen directeur bij de Bank for International Settlements en voormalig gouverneur van de Bank of Spain, wordt gezien als iets meer dovish. Hij heeft benadrukt dat centrale banken moeten optreden tegen marktdisfunctie, maar waarschuwt tegelijk voor de perceptie van fiscale steun bij hoge schuldniveaus.

Beide kandidaten steunden recente noodmaatregelen van de ECB. Waarnemers beschrijven hun verschillen als subtiel in plaats van fundamenteel, in tegenstelling tot eerdere races met scherpere ideologische tegenstellingen.

Politieke dimensies voegen complexiteit toe aan opvolging

Bondskanselier Friedrich Merz heeft beide koplopers ontmoet en aangegeven dat een snelle beslissing over de raad nog steeds mogelijk is als dat nodig is. Een breder pakket met aanvullende ECB-functies wordt naar verluidt besproken, waarbij de deadline voor een vacature is verlengd tot 27 november.

Mario Draghi merkte eerder deze maand op dat het publieke debat in Frankrijk over mogelijke ECB-steun de situatie al heeft gecompliceerd, wat de politieke gevoeligheden onderstreept waarmee de volgende president te maken krijgt.

Tags bij dit artikel