- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Van nostalgische virtuele werelden tot klassieke avonturen: deze acht Spielberg-films belonen enthousiast en onbeschaamd fandom

Filmvoorkeuren krijgen echt smaak als kijkers persoonlijke voorkeuren laten meespelen. Een gepolijste kritische favoriet verliest soms van de film die de verwondering uit de kindertijd weer tot leven wekt. Een film die ooit als onevenwichtig werd afgedaan, kan blijvende trouw verdienen omdat één scène in het geheugen blijft hangen. Het meest ambitieuze project van een regisseur kan rustig wachten terwijl publieksfilms met dinosauriërs, piraten en vliegende fietsen het gesprek domineren. Steven Spielberg levert genoeg materiaal voor dit soort gepassioneerde ranglijsten.

Ready Player One maakt popcultuurobsessie tot speelse pret

Op de achtste plaats staat Ready Player One uit 2018. Het verhaal volgt Wade Watts, gespeeld door Tye Sheridan, die aan een sombere toekomst ontsnapt via de virtuele OASIS. Een wedstrijd die James Halliday, vertolkt door Mark Rylance, heeft achtergelaten, maakt kennis van popcultuur tot een zaak van leven en dood. De stortvloed aan verwijzingen kan overweldigen, maar de film schittert zodra het digitale rijk als een open speeltuin wordt behandeld. De openingsrace levert gecontroleerde chaos op, terwijl de scène in The Shining kijkers beloont die het gevaar herkennen. Spielberg zet de nostalgie van een ander om in momenten van echt cinematografisch plezier.

Catch Me If You Can balanceert charme met stille hartzeer

De zevende plaats is voor Catch Me If You Can uit 2002. Leonardo DiCaprio speelt Frank Abagnale Jr., een tiener die ontdekt dat veel volwassenen bluffen. Frank kruipt moeiteloos in de huid van piloot, arts en advocaat en blijft altijd een stap voor op FBI-agent Carl Hanratty, gespeeld door Tom Hanks. De oplichterstrucs zorgen voor voortdurende spanning, terwijl scènes van familieverwikkelingen en eenzame motelkamers emotioneel gewicht toevoegen. Het resultaat voelt zowel opwindend als stilletjes triest.

Hook omarmt overdaad en nostalgie uit de kindertijd

Op de zesde plaats komt Hook uit 1991. De film leunt bewust op sentiment en spektakel. Robin Williams speelt Peter Banning, een drukke advocaat die is vergeten hoe hij moet spelen. Kapitein Haak, vertolkt door Dustin Hoffman, dwingt hem terug naar Neverland. Etenvechten, de stoere aanwezigheid van Rufio gespeeld door Dante Basco en Peters terugkeer naar het vliegen komen allemaal over omdat de film zich volledig committeert aan zijn emotionele kern. Velen noemen het een mindere Spielberg, maar de onbeschaamde energie houdt de film levend voor generaties kijkers.

The Adventures of Tintin laat Spielberg grenzeloze actie ensceneren

De vijfde plaats is voor The Adventures of Tintin uit 2011. Jamie Bell spreekt de stem van Tintin in, die een modelschip koopt en in een mysterie belandt met kapitein Haddock, ingesproken door Andy Serkis. Motion capture laat de camera de normale natuurwetten negeren tijdens de chaotische achtervolging door Bagghar. Straten storten in, voertuigen transformeren en voorwerpen wisselen van eigenaar zonder dat de helderheid verloren gaat. Spielberg geniet duidelijk van de vrijheid om puur avontuur te ensceneren zonder de beperkingen van een echte camera.

E.T. the Extra-Terrestrial bouwt vriendschap op voordat het wonder komt

Op de vierde plaats staat E.T. the Extra-Terrestrial uit 1982. Elliott, gespeeld door Henry Thomas, overwint snel zijn angst en behandelt de gestrande alien als een vriend. Gedeeld snoep, geïmproviseerde lessen en de beroemde ontsnapping op de fiets groeien allemaal uit die intieme band. De vlucht bij maanlicht is eindeloos geciteerd, maar de scène behoudt zijn emotionele kracht omdat de band tussen jongen en alien persoonlijk en echt aanvoelt.

Jurassic Park houdt verwondering en terreur in perfect evenwicht

De derde plaats is voor Jurassic Park uit 1993. De eerste aanblik van een brachiosaurus wekt nog steeds ontzag bij de meeste kijkers. John Hammond, gespeeld door Richard Attenborough, belooft veiligheid, maar de komst van de T. rex en de raptorscène in de keuken veranderen die belofte in een nachtmerrie. Ian Malcolm, vertolkt door Jeff Goldblum, levert wrang commentaar terwijl de dinosauriërs overtuigend tot leven komen. Angst en verbazing versterken elkaar door de hele film heen.

Indiana Jones and the Last Crusade voegt vader-zoonspanning toe

De tweede plaats is voor Indiana Jones and the Last Crusade uit 1989. Harrison Ford keert terug als Indiana Jones, nu samen met zijn vader, gespeeld door Sean Connery. De geleerde Henry Jones Sr. doorprikt het zelfvertrouwen van zijn zoon met één blik. Kastelen, zeppelins en de zoektocht naar de graal krijgen extra warmte door hun relatie. De laatste beproevingen testen geloof en vertrouwen en maken de film zowel grappig als diep bevredigend.

Raiders of the Lost Ark zet de standaard voor puur avontuur

Op de eerste plaats staat Raiders of the Lost Ark uit 1981. De openingssequentie in de tempel introduceert de held via non-stop actie en nauwe ontsnappingen. Indiana Jones krijgt te maken met vuistslagen, slangen en verraad zonder bovennatuurlijke gemak. Marion Ravenwood, gespeeld door Karen Allen, evenaart zijn energie met humor en moed. De truckachtervolging en de put der zielen blijven onovertroffen in spanning, terwijl de onthulling van de ark echte mysterie toevoegt. Decennia van navolgers hebben de impact niet verminderd.