Steven Soderbergh heeft zijn nieuwe documentaire gebouwd rond een audio-opname die op de middag van 8 december 1980 werd gemaakt. Het gesprek, dat drie uur duurde, vond plaats in het Dakota-appartement waar John Lennon en Yoko Ono woonden. Het was het eerste grote interview van het stel in jaren en kwam slechts uren voordat Lennon buiten het gebouw werd neergeschoten en gedood.

Soderbergh aanvaardt de uitdaging van puur audio

Dit is pas de derde keer dat Soderbergh een documentaire regisseert. Na twee eerdere projecten rond Spalding Gray stond hij voor een unieke hindernis: het centrale materiaal bevatte geen beelden. Hij loste het probleem op door het bewerkte interview te omringen met meer dan duizend archieffoto’s en filmfragmenten. Het resultaat houdt kijkers geboeid, ook zonder traditionele actie.

De radiosessie die een herdenkingsuitzending werd

Het interview werd afgenomen door vier radioprofessionals: Dave Sholin, Laurie Kaye, Ron Hummel en Bert Keane. Ze waren uitgenodigd om het album Double Fantasy te promoten, dat Lennon en Ono net hadden uitgebracht. Lennon sprak openhartig over zijn veertigste verjaardag, zijn vijf jaar als huisvader en de creatieve heropleving die hij voelde na het vertrek bij The Beatles. Ono besprak hun huwelijk als model voor veranderende genderrollen en beschreef liefde als een politieke kracht.

Drie van de vier interviewers verschijnen vandaag voor de camera om hun herinneringen te delen. Ze beschrijven de ontspannen sfeer die dag en het gevoel van verbondenheid met Lennon en Ono. De vierde deelnemer, Bert Keane, overleed voordat de documentaire was afgerond.

AI-beelden spaarzaam en effectief ingezet

Soderbergh gebruikte Meta’s AI-tools voor ongeveer tien procent van de film. De technologie werd nooit toegepast op de archieffoto’s of video. In plaats daarvan creëerde hij een handvol surrealistische sequenties, waaronder een geanimeerde ontluikende roos geïnspireerd op Busby Berkeley. De toevoegingen voelen organisch aan en leiden nooit af van de stemmen.

Lennons reflecties op muziek, huwelijk en de toekomst

Het interview gaat in op Lennons samenwerking met Ono en zijn eerdere partnerschap met Paul McCartney. Lennon noemt het werken met zijn beste vriend een vreugde. Hij deelt ook zijn enthousiasme over weer toeren en zijn liefde voor New York. Het gesprek eindigt met Lennon die zegt: “Laten we proberen van de jaren tachtig iets goeds te maken”, slechts uren voordat zijn dood dat decennium veel donkerder maakte.

Een krachtige herinnering aan Lennons blijvende invloed

De voltooide film combineert het bewerkte interview met 64 songfragmenten en talloze foto’s. Hij vermijdt sentimentaliteit maar brengt het volle gewicht van wat verloren ging over. Kijkers horen Lennons stem in zijn laatste publieke setting en zien de warmte en het optimisme waarmee hij die laatste avond tegemoet ging. De documentaire dient zowel als frisse kennismaking voor nieuwe generaties als een aangrijpende herinnering voor wie de gebeurtenissen meemaakte.