Stephen King heeft een omvangrijk oeuvre gecreëerd waarin horror en fantasy-elementen samenkomen. Deze rangschikking richt zich op titels waarin de fantastische aspecten centraal staan of even belangrijk zijn als de horror, en beslaat ongeveer het onderste derde deel van zijn werk in dit genre.
Op nummer 20 staat Lisey's Story uit 2006. De roman draait om een weduwe die terugblikt op haar overleden man, een schrijver, en de persoonlijke voorwerpen die hij heeft achtergelaten. Hoewel het boek zeer persoonlijk is voor King zelf, verschuift het verhaal pas in de latere delen naar fantasy, waar de verbeeldingskracht weinig impact heeft.
De eerste gedeelten benadrukken romantiek en psychologische drama, maar stilistische keuzes vertragen het verhaal tot een slakkengang. Lezers kunnen de oprechte kern waarderen, maar de uitvoering laat veel te wensen over.
Samen met zijn zoon Owen King geschreven, belandt Sleeping Beauties uit 2017 op plaats 19. Het centrale idee draait om een mysterieuze aandoening die vrouwen in een diepe slaap dompelt, waarbij pogingen om hen te wekken fataal blijken. De beginstukken bevatten boeiende passages ondanks de algehele lengte.
Het boek bevat te veel personages en kiest voor mysterie boven bevredigende ontknopingen. Toch functioneert het als een ongebruikelijke fantasy-epos die niet volledig mislukt.
Nummer 18 is voor The Dark Tower: The Wind Through the Keyhole uit 2012. Deze interquel staat tussen boek vier en vijf van de hoofdserie en nestelt meerdere fantasieverhalen in een raamvertelling met bekende personages.
Het raamverhaal levert de sterkste momenten, maar de ingebedde verhalen komen slechts adequaat over. Het boek kan worden overgeslagen zonder dat kerngebeurtenissen in de grotere saga gemist worden.
Fairy Tale uit 2022 staat op plaats 17. Een jonge protagonist raakt bevriend met een oudere man en ontdekt een portaal naar een andere wereld in diens achtertuin. De opbouw is overtuigender dan het daaropvolgende avontuur, dat leunt op bekende tropes.
Vergelijkingen ontstaan met een eerdere samenwerking van King uit 1984 die soortgelijke dimensionale reizen met meer succes behandelt.
De zesde Dark Tower-roman, Song of Susannah uit 2004, staat op de zestiende plaats. Het boek laat de ka-tet-leden afzonderlijke reizen maken die de wereld uitbreiden, maar bestaat grotendeels om gebeurtenissen voor het slotdeel voor te bereiden.
Het samenvoegen of inkorten van elementen met boek zeven had de structuur van de serie kunnen versterken.
Op 15 staat Rose Madder uit 1995. Het verhaal volgt een vrouw die vlucht voor haar gewelddadige echtgenoot, een van Kings meest meedogenloze creaties. De eerste helft richt zich op achtervolging en ontwijking voordat vreemde kunstwerken fantasy-componenten introduceren.
King heeft later zijn ongenoegen over de roman geuit, hoewel de afwisselende perspectieven tussen heldin en antagonist de interesse grotendeels vasthouden.
Insomnia uit 1994 neemt de veertiende plaats in. Een oudere man ervaart slapeloosheid en begint grotere conflicten waar te nemen die verbonden zijn met het Dark Tower-multiversum. Het begin voelt traag, passend bij de leeftijd van de protagonist, maar de tweede helft wint aan vaart.
King plaatste het boek samen met Rose Madder onder de te geforceerde pogingen, maar beide behouden opmerkelijke sterke punten.
Nummer 13 is voor Doctor Sleep uit 2013, het vervolg op The Shining. Het volgt Danny als volwassene en leunt sterker op openlijke fantasy met zijn schurken en sleutelpersonages dan de psychologische focus van het origineel.
Kennis van de boekversie van The Shining helpt bij het begrijpen, omdat het vervolg bepaalde filmbewerkingen negeert.
Samen met Peter Straub geschreven, staat Black House uit 2001 op plaats 12. De roman vermengt misdaad, mysterie en bovennatuurlijke elementen met dimensie-overstijgende sequenties die de wereld uit The Talisman voortzetten.
Het boek eindigt op een cliffhanger voorafgaand aan het aangekondigde derde deel, Other Worlds Than These, dat voor 2026 gepland staat. De mix-aanpak voelt ambitieus, ook als die soms verspreid overkomt.
De lijst bereikt plaats 11 met The Gunslinger uit 1982, het openingsdeel van de Dark Tower-serie. Roland verschijnt als een eenzame zwerver op zijn queeste naar de Toren, vergezeld door een vroege bondgenoot voordat de volledige ka-tet zich verzamelt.
Stilistieke eigenaardigheden leidden tot een herziene editie die beter aansluit bij latere delen. Het boek is belangrijk voor de serie en het bredere King-multiversum, ook al behoort het niet tot zijn sterkste individuele werken.