Amélie Hoeferle over haar ontdekking in een koffiehuis en zusterschap in Sterling Point van Prime Video

De 24-jarige actrice blikt terug op haar onverwachte entree in het acteren en de rauwe familiedynamiek die ze neerzet in de nieuwe coming-of-age serie.

Amélie Hoeferle was pas 14 toen een onbekende haar aansprak in een koffiehuis in Cleveland, Tennessee, met een ongebruikelijk compliment. Die ontmoeting zette de jonge vrouw op het pad van het acteren en leidde jaren later tot haar hoofdrol in de nieuwe serie Sterling Point van Prime Video.

Nu 24 jaar oud speelt Hoeferle Ramona, een van twee zussen die een onverwachte relatie aangaan in het door Megan Park bedachte coming-of-age drama dat op 5 augustus in première ging. Het verhaal draait om de gecompliceerde band tussen Ramona en Annie, gespeeld door Ella Rubin.

Toevallige ontmoeting leidt tot acteercarrière

Het beslissende moment kwam nadat Hoeferle haar huiswerk had afgemaakt en op het punt stond het koffiehuis te verlaten. Een vrouw van in de twintig hield haar tegen met een verklaring die in eerste instantie vreemd klonk. “Ze zei: ‘Ik weet dat dit heel raar gaat klinken en het maakt me zelf ook zenuwachtig. Ik ben nu een scenario aan het schrijven en jij lijkt precies op hoe ik me dit personage voorstel,’” herinnerde Hoeferle zich.

De vrouw was scenarioschrijfster en regisseur Erica Scoggins, een familievriendin. De twee praatten urenlang over het script en maakten uiteindelijk samen een korte film die op festivals werd vertoond, waaronder een in Frankrijk. Die ervaring liet Hoeferle zien dat acteren een serieuze mogelijkheid kon zijn.

Hoeferle en Scoggins bleven contact houden en spraken elkaar weer enkele weken voor de première van Sterling Point.

Zusterschap staat centraal

De serie laat zien hoe twee jonge vrouwen die elkaar nooit eerder hebben ontmoet ontdekken dat ze zussen zijn. Hoeferle, die in het echte leven een zus heeft en recent bij haar is ingetrokken, vond het uitgangspunt zeer persoonlijk. “Het idee dat je erachter komt dat je een zus hebt, maar geen relatie met haar hebt, sprak me erg aan,” zei ze.

Ze beschreef de dubbele aard van de relatie. “Zusterschap tussen twee zussen is zo rauw en ingewikkeld. Als het goed is, is het zo goed. Dan voel je je de gelukkigste persoon op aarde dat je dit hebt gekregen,” zei Hoeferle, die emotioneel werd bij de gedachte aan haar eigen zus. “Als het slecht is, is het allesvernietigend. Het voelt alsof de grond onder je voeten wordt weggetrokken.”

Ondanks een ondersteunend gezin herkende Hoeferle zich in Ramona’s gevoel van isolatie buiten die band met haar zus. Scènes met conflicten waren emotioneel zwaar omdat ze de neiging heeft herinneringen aan ruzies met haar eigen zus te onderdrukken.

Natuurlijke chemie en creatieve vrijheid

De samenwerking met Rubin op het scherm ontstond snel. Hoeferle ontmoette haar tijdens audities terwijl ze longontsteking had, maar voelde meteen een connectie. “Je kent dat gevoel als je iemand ontmoet en er een bepaalde sfeer tussen jullie hangt? Dat was er met haar in de ruimte en het voelde goed,” zei ze. “We zitten nu op hetzelfde spoor. We hebben hetzelfde doel voor ogen.”

Regisseur Megan Park moedigde de cast aan om vrij met hun personages te experimenteren. “Ik heb nog maar weinig gedaan, dus om in een scène te staan en Megan te horen zeggen: ‘Ja, dit is het script, maar ga gewoon spelen,’ was dat op een goede manier ontwapenend,” merkte Hoeferle op. “Er is een groot wederzijds begrip. Ik voelde me erg vertrouwd.”

Ze omarmde ook de kans om een personage te spelen dat op een eerlijke manier met verdriet en depressie omgaat. “Ramona is een verdrietig persoon en ze heeft alle reden om dat te zijn,” legde Hoeferle uit. “Ze heeft dingen meegemaakt die ik nooit heb meegemaakt.”

Tags bij dit artikel