Wanneer Frankrijk een wedstrijd speelt, wordt in Spanje gezegd dat ze onstuitbaar zijn. Als Engeland speelt, wordt hun vermogen benadrukt om elk ingewikkeld scenario op te lossen. In het geval van Argentinië, wijst de gebruikelijke commentaar erop dat het onmogelijk is hen te verslaan met Messi in topvorm.
De vraag die nu rijst is wat de rest van de planeet denkt over Spanje. Het nationale team heeft net Oostenrijk met schijnbaar gemak verslagen, houdt de hele WK een clean sheet en bovendien lijken de spelers die vanaf de bank invallen op het niveau van de besten ter wereld.
De defensieve soliditeit van het Spaanse elftal is constant geweest sinds het begin van het toernooi. Geen enkele tegenstander heeft tot nu toe een doelpunt gescoord, wat het team tot een referentiepunt maakt van organisatie en tactische discipline.
Tegelijkertijd blijft de aanvallende capaciteit hoog, zelfs bij rotatie van spelers. De invallers tonen een prestatie die internationale waarnemers verrast en de diepgang van de selectie versterkt.
Buiten Spanje richten de commentaren zich op de consistentie en de breedte aan middelen van het team. De comfortabele overwinning tegen Oostenrijk en het totale gebrek aan tegendoelpunten springen eruit als de elementen die het meest opvallen in de globale analyse van het toernooi.