Spanje bevindt zich op één wedstrijd van het veroveren van zijn tweede wereldtitel. Het team bereikt deze historische fase met Rodri Hernández als captain en belangrijkste referent binnen en buiten het veld. Na een aarzelend begin heeft de middenvelder de teugels van het spel overgenomen en de selectie naar zijn tweede finale geleid.
De boodschap die Rodri Hernández vaak herhaalt, vat de ambitie van de groep samen: "Ik ben hier gekomen om het wk te winnen". Die vastberadenheid heeft diepe indruk gemaakt op zowel de spelers als de bestuurders van de federatie.
Ondanks de nabijheid van het doel kenmerkt de sfeer in de Spaanse kleedkamer zich door sereniteit. Mikel Oyarzabal verwoordde dat onlangs: "Ik ben net zo kalm als op de eerste dag na de wedstrijd tegen Kaapverdië, toen het minder goed liep". Die rustige houding helpt om voortijdige vieringen te voorkomen.
Rodri Hernández waarschuwde na de wedstrijd tegen Portugal ook voor de noodzaak om te lijden: "Wie denkt dat we een wk kunnen winnen zonder te lijden, heeft het mis. Het zijn de beste selecties ter wereld, maar het team heeft een zeer belangrijke maturiteit getoond om dit toernooi te winnen".
De spelers vermijden elke vorm van ongecontroleerde euforie. Na elke overwinning denken ze alleen aan herstel en voorbereiding op de volgende uitdaging. Diezelfde terughoudendheid is merkbaar bij jongeren als Pau Cubarsí, die na de uitschakeling van Frankrijk verklaarde: "Vanbinnen ben ik heel blij, maar ik blijf kalm".
Andere spelers zoals Unai Simón, Aymeric Laporte of Mikel Oyarzabal zelf geven dezelfde indruk dat het succes deel uitmaakt van een doorlopend proces. "Er komen heel speciale dagen aan, we gaan naar New York, de droom leeft nog en we hebben er veel zin in dat de wedstrijd er al is", voegde Cubarsí eraan toe.
De vastberadenheid van de aanvoerder heeft de kleedkamer overstegen en is doorgedrongen tot de federatiebestuurders. Na de uitschakeling van Frankrijk was de boodschap duidelijk: "Het moeilijkste moet nog komen". Iedereen is het erover eens dat het wk geen enkele misstap vergeeft.
We gaan allemaal dezelfde kant op. Het gaat erom alles wat je kunt geven in dienst van het team te stellen. Ik ben enorm gelukkig. Dit stel je je niet voor als je klein bent. We hadden het ons niet eens voorgesteld, maar we kunnen nu trots zeggen dat we in een wk-finale staan.
Er rest nog één wedstrijd. De Spaanse kleedkamer bereidt zich voor op de wedstrijd van hun leven met dezelfde nederigheid en concentratie die hen hier hebben gebracht. Het gedeelde doel is rodri gelijk te geven en het motto dat hij steeds herhaalt waar te maken: "Ik ben hier gekomen om het wk te winnen".