De slechtste actiefilms uit de jaren 90 die hard flopten

Van superheldenrampen tot studio-dodende flops: deze films misten hun doel in een tijdperk van dure actiefilms

De jaren 90 brachten tal van succesvolle actiefilms voort, maar verschillende grote releases vielen toch tegen ondanks dat ze bewezen formules uit eerdere decennia volgden. Klassiekers als Lethal Weapon en Die Hard zetten de standaard die latere films probeerden te kopiëren, maar de uitvoering schoot vaak tekort.

Batman & Robin zette het superheldengenre jarenlang op achterstand

Batman & Robin geldt als een dieptepunt dat een van de grootste personages uit de filmgeschiedenis beschadigde. Regisseur Joel Schumacher mikte op de campy toon van de tv-serie uit de jaren 60, maar het resultaat kwam over als overdreven dramatisch en zonder humor. De opzichtige decors botsten met de stijlvolle aanpak van het vorige deel, Batman Forever.

De cast leverde enkele van hun zwakste prestaties, waardoor de carrières van Alicia Silverstone en Chris O’Donnell stagneerden. George Clooney bracht charme in Bruce Wayne, maar had moeite met het slecht passende pak. De film temperde de belangstelling voor grootschalige stripboekblockbusters tot X-Men in 2000 verscheen.

Lost in Space verspilde sterk bronmateriaal

Lost in Space probeerde een klassieke tv-serie naar het witte doek te brengen, maar miste de episodische charme die het origineel succesvol maakte. De zwakke visuele effecten vielen des te meer op in vergelijking met de superieure Star Wars-prequel die het jaar erop uitkwam.

De castingkeuzes maakten het verhaal onsamenhangend, met irritante kinderrollen en overdreven vertolkingen van Gary Oldman en William Hurt. De film flopte commercieel en maakte een einde aan alle plannen voor vervolgen.

Street Fighter teleurstelde zowel fans als kijkers

Street Fighter kreeg blijvende kritiek als mislukte videospelverfilming. Jean-Claude Van Damme leverde een levenloze hoofdrol en de film liet het meeste vechten achterwege dat de arcadekast definieerde.

Anders dan andere gamefilms uit de jaren 90 die via hun bizarre energie toch een cultstatus verwierven, bood deze weinig entertainment voor gamers noch voor het gewone publiek.

Memoirs of an Invisible Man betekende John Carpenters zeldzame misstap

John Carpenters eerste grote mislukking was Memoirs of an Invisible Man. Het intrigerende sci-fi-uitgangspunt leed onder Chevy Chase in de hoofdrol, wiens gebruikelijke komische timing niet paste bij een serieuze thriller.

Het verhaal kwam vlak over naast de klassieke verfilming van The Invisible Man uit 1933. Zelfs Sam Neill kreeg weinig om mee te werken als antagonist.

Cutthroat Island liet een hele studio ten onder gaan

Cutthroat Island kostte ongeveer 150 miljoen dollar en droeg bij aan de ondergang van Carolco Pictures. Het piratenavontuur balanceerde onhandig tussen rauw en luchtig, waardoor het publiek niet werd meegezogen.

Renny Harlin ontlokte vlakke prestaties aan Geena Davis en Matthew Modine. De parodie Muppet Treasure Island deed het genre datzelfde jaar met veel meer succes.

The Postman werd Costners grootste flop na zijn Oscar

The Postman groeide uit tot een berucht ijdelheidsproject voor Kevin Costner na zijn triomf met Dances With Wolves. De drie uur durende post-apocalyptische western sleepte zich voort met vreemde speeches over postbezorging en slaagde er niet in zijn lengte te rechtvaardigen.

De film won de Razzie voor slechtste film van 1997 en versloeg daarmee andere kanshebbers als Speed 2. Costner keerde later terug naar westerns met de beter ontvangen film Open Range.