Diego Simeone improviseert niet. Zijn woorden over het brengen van de wedstrijd naar waar hij de tegenstander kan schaden, komen overeen met een gedetailleerd schema dat een jaar geleden al werkte tegen het team van Xabi Alonso en dat opnieuw met precisie werd toegepast tegen Real Madrid.
Het plan richtte zich op de linkervleugel van Madrid. Met een weinig actieve Vinicius in de defensieve druk tijdens de eerste twintig minuten zocht Atlético die zone te verzadigen met dribbelaars en sterke spelers om Cucurella en Huijsen te passeren.
Giuliano herhaalde zijn rol van het vorige seizoen in de derby en fungeerde als een plaag op de rechterflank van Atlético. Kang in Lee schoof naar die kant ondanks zijn rol als dubbele spits naast Jonathan David, terwijl Pubill als back oprukte en Llorente zich aansloot vanuit het middenveld.
De heatmap van gemiddelde posities toont vier rood-witte spelers die elkaar overlappen op de rechterflank: Giuliano, Pubill, Llorente en Kang in Lee. Daarentegen bleef Grimaldo meer geïsoleerd aan de linkerkant.
In de voorafgaande trainingen werd geoefend op voorzetten achter de laatste linie. Dat werk resulteerde in de doelpunten: het eerste na een actie van Giuliano die een strafschop van Huijsen uitlokte, en het tweede met een dieptepass van Kang in Lee die Jonathan David bediende.
Atlético domineerde in de eerste helft elf tegen elf en creëerde zeven kansen op doel tegen vijf voor Madrid. Bijna de helft van de aanvallen (48 %) kwam via de rechterkant.
Simeone dekte ook de counters van de tegenstander af. Giuliano fungeerde als vijfde verdediger tegen Vinicius, Pubill wisselde van markering met Mbappé en Romero hield de Franse aanvaller in bedwang, terwijl Llorente loopvermogen leverde om snelle uitbraken te stoppen.
We moeten de wedstrijd brengen naar waar we de tegenstander kunnen schaden