The Orville neemt een bijzondere plaats in onder sciencefictionseries en deelt een ereverbinding met het Star Trek-universum naast films als Galaxy Quest. Maker Seth MacFarlane gaf de serie de optimistische geest en verkennende mentaliteit die doen denken aan Star Trek: The Next Generation, geïnspireerd door zijn eigen vroege ervaringen met Star Trek-fanproducties en een gastrol in Star Trek: Enterprise.
Hoewel humor een grote rol speelt door brede personages en heldere, sitcom-achtige belichting, levert het onderliggende verhaal klassieke space-opera-verhalen. Verkenningsmissies, geavanceerde ruimteschepen en een gevoel van wetenschappelijke verwondering staan centraal. De visuele effecten kunnen zich meten met die van toonaangevende hedendaagse sciencefictionseries en het schip zelf heeft een strak, serieus ontwerp dat past in elke Star Trek-aflevering.
Muziek speelt een belangrijke rol in het cinematische gevoel van The Orville. Componist Bruce Broughton schreef het hoofdthema en MacFarlane zorgde ervoor dat elke aflevering een volledige orkestbehandeling kreeg. In een interview met Forbes uit 2017 liet hij blijken hoe blij hij was dat het publiek dit opmerkte.
We score it like a movie. [...] I was thrilled with how many people caught that in the pilot on Twitter, so we get a lot of comments about the score, which is always very gratifying. We really put as much into that as we do into the effects.
MacFarlane vermeed bewust de gebruikelijke aanpak waarbij dure effecten vooral in de pilot zitten en later worden teruggeschroefd. Hij benadrukte dat kijkers in elke aflevering hetzelfde ambitieniveau zouden zien in visuele effecten, make-up, decors en rekwisieten, in plaats van na de première terug te vallen op verhalen met beperkte locaties.
Deze aanhoudende inzet in alle afdelingen zorgde ervoor dat The Orville een gepolijste, hoogwaardige uitstraling behield die opvalt in het genre.