Serville Poblete brengt warm coming-of-age drama Sunburn naar Toronto Film Festival

De Filipijns-Canadese regisseur herschikt buurtverhalen met humor en nostalgie in plaats van geweld in zijn debuutfilm

Filmmaker Serville Poblete levert een frisse kijk op het buurtleven in zijn debuutfilm Sunburn, die zijn wereldpremière krijgt op het Toronto Film Festival. Het verhaal volgt jonge bewoners van een wooncomplex in het centrum van Toronto terwijl ze een verzengende zomerdag zonder stroom doorkomen.

Een buurtverhaal gericht op verbondenheid

De film speelt zich af in St. James Town en portretteert drie vriendenkoppels, gespeeld door Filipijnse, Jamaicaanse, Guyanese en zwarte acteurs. Een stadswijde stroomuitval dwingt hen naar buiten, waar ze grappen maken, plagen en over verliefdheden praten terwijl ze verkoeling zoeken. Het verhaal belicht de spanning tussen samen opgroeien en later verschillende wegen kiezen als de volwassenheid nadert.

Poblete legt uit dat hij alledaagse ervaringen wilde tonen die universeel aanvoelen. Hij wilde relaties op een leuke, nostalgische manier verkennen en momenten benadrukken van buiten zijn, de hitte voelen, frustratie en eerste liefde, voordat constant schermgebruik de overhand kreeg.

Weerstand tegen clichés in hoodfilms

Poblete vermeed bewust bekende stereotypen. Er zijn geen scènes met bendengeweld, politieoptredens of drugs. In plaats daarvan viert het verhaal lichte momenten en persoonlijke groei. Hij merkt op dat trauma-gerichte verhalen belangrijk zijn, maar dat hij het beeld van het leven in de buurt op het scherm wilde herdefiniëren.

Inspiratie uit Lady Bird

De regisseur noemt Greta Gerwigs Lady Bird als inspiratie vanwege de warme en meelevende benadering van ingewikkelde relaties. Hij wilde dezelfde tederheid aan zijn personages geven zonder conflict kunstmatig op te roepen. Vermaak en oprechte emotie sturen het verhaal.

Een subtiele boodschap over technologie en herinnering

De stroomuitval fungeert als een natuurlijke pauze van telefoons en schermen. Poblete hoopt dat kijkers de vergankelijkheid van echte momenten met dierbaren voelen, zonder een directe preek over schermtijd. De film laat de ervaring voor zichzelf spreken.

I really wanted to make a film like that for the ‘hood, because a lot of films about the ‘hood are usually about trauma and violence and drugs, which I think are important. But I wanted to reframe what that means.

— Serville Poblete, Interview with The Hollywood Reporter

Tags bij dit artikel