Franse regisseur en illustrator Sébastien Laudenbach is aangekomen op het Filmfestival van Cannes met een frisse kijk op een tijdloos verhaal. Zijn nieuwe animatiefilm Viva Carmen herinterpreteert Georges Bizets opera door de ogen van straatkinderen in Sevilla in 1845, en de filmmaker geeft openlijk toe dat hij het project bewust onvoltooid wilde laten.
De César-winnaar, wiens vorige film Chicken for Linda! lovende kritieken kreeg, deed een opvallende uitspraak voor de première. Hij vindt dat veel animatiefilms levenloos aanvoelen als elk detail is gepolijst. In het Frans delen de woorden voor ‘afmaken’ en ‘doden’ dezelfde stam, een taalkundige link die zijn hele werkwijze bepaalt.
Laudenbach ziet schoonheid in schetsen die niet helemaal af zijn. Een volledig uitgewerkt beeld kan er gepolijst uitzien, maar ook afgesloten aanvoelen voor de kijker. Die overtuiging bracht hem ertoe Viva Carmen te behandelen als een werk in uitvoering in plaats van een afgesloten product.
Ik vind dat animatiefilms dood zijn.
De film maakt van het kinderkoor uit de opera centrale personages. Weeskind Belén leidt een groep buitenbeentjes, waaronder haar vriend Salvador. Wanneer een messenslijper Carmen’s tragische einde voorspelt door toedoen van soldaat José, bundelen de kinderen hun krachten om dat lot te veranderen. Hun pogingen mislukken uiteindelijk, maar het verhaal blijft stilstaan bij de vraag wat er na de nederlaag komt.
Laudenbach wilde dat de volwassen thema’s van de opera kinderen bereikten zonder de kernboodschap af te zwakken. De meeste kinderfilms eindigen met een overwinning, merkt hij op. Hier worden de jonge helden geconfronteerd met teleurstelling en moeten ze nadenken over hun volgende stap. Die verschuiving moet kijkers volgens hem aanzetten om na te denken over hoe zij reageren wanneer plannen mislukken.
Normaal hebben kinderen een missie en slagen ze. Hier is dat niet zo. Ze falen, maar na het falen [kunnen ze denken]: ‘Wat kunnen we doen? Wat nu? Misschien kunnen we de wereld veranderen?’
Producer Pierre-Henri Léon bedacht het idee om de opera te bewerken. Grafisch ontwerper Cyril Pedrosa, character designer Éléa Gobbé-Mévellec en production designer Élodie Rémy hielpen een levendige Sevilla te creëren met losse lijnen en onaffe details. Laudenbach prijst het hele team voor het bewaren van het mysterie dat hij zo waardeert.
De regisseur erkent dat de première op Cannes enige druk met zich meebrengt. Maar zodra de film zijn handen verlaat, behoort hij toe aan het publiek. Hij ziet het project nu als een onafhankelijke entiteit die klaar is om kijkers te ontmoeten ver buiten de operahuizen. Een brede bioscooprelease staat gepland voor december.
Laudenbach hoopt dat de onaffe kwaliteit zowel kinderen als volwassenen uitnodigt om het verhaal nog lang na de aftiteling open te houden in hun hoofd.