Santi Denia, de coach die Spanje naar olympisch goud leidde, volgt de WK-finale op de voet alsof het een persoonlijke zaak betreft. De 52-jarige Albaceteër beschouwt de selectie als zijn thuis en ziet in het huidige team veel van de spelers die hij in de jeugdcategorieën heeft gevormd.
Denia verwacht een zeer gebalanceerde wedstrijd, vergelijkbaar met de halve finale tegen Frankrijk. Het allerbelangrijkste, stelt hij, is dat Spanje op zijn best komt en zijn identiteit behoudt. Het team toonde in de vorige wedstrijd dat het, wanneer het als een blok functioneert, zeer moeilijk te verslaan is.
De oud-bondscoach hoopt dat Lamine Yamal het doelpunt vindt waar hij zo naar op zoek is, al benadrukt hij dat het collectief onder leiding van Luis de la Fuente altijd boven de individuen staat.
Na de overwinning in de halve finales kon Denia van dichtbij de kalmte van de groep waarnemen. De spelers liepen met dezelfde rust naar de familieruimte als na een oefenwedstrijd, wat contrasteert met de gebruikelijke euforie uit andere tijden. Die maturiteit komt volgens de coach voort uit jarenlange internationale competities.
Ze komen ook als Europees kampioen en zien dat al als het doel. Dat geeft veel rust.
Denia benadrukt de aanhoudende inspanningen van de federatie gedurende decennia, met namen als Ginés Meléndez, Francis en de grote Iñaki Sáez. De huidige spelers stapelen titels op vanaf de jeugdcategorieën, wat hen een ervaring oplevert die niet alleen in jeugdelftallen wordt opgedaan.
Het langdurige samenleven tijdens toernooien zoals het EK onder 21 of de Olympische Spelen helpt de spelers beter om te gaan met de eisen van een WK.
De coach is bijzonder enthousiast over Álex Baena, die hij al volgt sinds diens vijftiende. Hij vertrouwt erop dat hij de maker kan zijn van het doelpunt voor de tweede ster, net als in Parijs. Ook haalt hij de debuut van Lamine Yamal bij de onder 15 op en een grappige anekdote waarbij hij diens naam verwarde.
Over Leo Messi herinnert Denia zich dat hij hem een keer een overtreding maakte op de dag van diens eerste doelpunt voor Barcelona, toen hij nog voor Albacete speelde. Hij beschouwt de Argentijn als een fenomeen door zijn snelheid van handelen en begrip van het voetbal.
Denia wijst erop dat Spanje de kans heeft op een ongekend succes: tegelijk Europees, olympisch en wereldkampioen worden. Het team is gedurende het toernooi gegroeid en het hele land is opnieuw in de ban van de mogelijkheid om de tweede ster te veroveren.