De advocate gespecialiseerd in familierecht Sandra Burgos heeft besloten haar traditionele politieke neutraliteit publiekelijk op te geven, wetende dat deze houding haar een sterke golf van kritiek op sociale media zou opleveren. Ondanks het verlies van meer dan vijfhonderd volgers in slechts vierentwintig uur, houdt de advocate haar standpunt stevig vol en verklaart dat de prijs haar onverschillig laat.
Burgos legt uit dat ze altijd had vermeden zich met specifieke politieke partijen te aligneren, maar dat het huidige moment haar dwingt om stelling te nemen. Volgens haar kan een neutrale houding uiteindelijk de eigen rechten van burgers beperken. Ze beschrijft zichzelf als een conservatief persoon die simpelweg wil werken, belastingen betalen en rustig leven, zonder extreme labels.
De advocate waarschuwt dat de voorstellen van rechts en extreemrechts de basiszuilen van de welvaartsstaat bedreigen. Concreet waarschuwt ze dat wie geen miljonair is, minstens 300.000 euro nodig zou kunnen hebben om kanker te behandelen als de publieke gezondheidszorg verzwakt. Ze vraagt zich ook af hoe werkende gezinnen de privatisering van het onderwijs of het mogelijke verlies van reproductieve rechten, die na decennia van strijd zijn verworven, kunnen opvangen.
Als jullie geen miljonairs zijn en God het niet wil, krijgen jullie kanker, bedenk dan dat jullie minstens zo’n 300.000 euro nodig hebben om die kanker te bestrijden.
Burgos verdedigt het recht op een waardige dood en onthult dat ze haar levenstestament al heeft opgesteld. Ze beschouwt euthanasie als een recht, geen verplichting, en verwerpt dat verworvenheden zoals de publieke gezondheidszorg, het stemrecht of de waardigheid aan het einde van het leven kunnen worden afgenomen. Voor haar overstijgt het debat de traditionele scheiding tussen links en rechts en gaat het om een kwestie van basale logica.
In haar slotreflectie spoort Sandra Burgos vrouwen en mannen buiten de economische elites aan om de verkiezingsprogramma’s nauwkeurig te bestuderen. Haar directe boodschap is duidelijk: als je geen miljonair bent, is het verstandig om goed na te denken voordat je stemt, omdat het verlies van publieke rechten de overleving en waardigheid van toekomstige generaties direct raakt.