Sam Neill verwierf zijn plaats onder de meest gewaardeerde acteurs van zijn generatie door een zeldzame combinatie van uitstraling en terughoudendheid. Hij kon hoofdrollen spelen in grote films, scherpe komische timing laten zien of de aandacht vasthouden in ingetogen rollen. Fans vieren zijn werk als Alan Grant in Jurassic Park nog steeds decennia later. Toch beschouwen velen zijn rol in Hunt for the Wilderpeople als de vertolking die het best laat zien wat hem zo bijzonder maakte.
Taika Waititi's film uit 2016 koppelt de onwillige buitenman Hec Faulkner aan pleegkind Ricky Baker. Het tweetal belandt op de vlucht in de Nieuw-Zeelandse bush na een reeks ongelukken. Het verhaal werkt zowel als komedie als als karakterstudie. Waititi herkende Neills natuurlijke kwaliteiten en vormde de rol daaromheen in plaats van de acteur te dwingen zijn aanpak te veranderen.
Neill bracht een moeiteloze kwaliteit in elke scène. Hij leek nooit te forceren, of het nu om een grap ging of om diepere emotie. Die kwaliteit maakte Hec Faulkner geloofwaardig. Het personage begint als een norse weduwnaar die niets te maken wil hebben met de energieke jongen die bij hem wordt geplaatst. Neill speelde hem als oprecht koppig, zonder een naderende verandering van hart aan te kondigen.
De film bouwt zijn emotionele kern op via alledaagse interacties in plaats van grote speeches. Hec begint Ricky geleidelijk te verzorgen zonder het te erkennen. Kijkers merken de verschuiving op via Neills mimiek en timing. Dezelfde aanpak voedt de humor. Neills deadpan-levering maakt gewone zinnen tot memorabele grappen, terwijl hij trouw blijft aan het personage.
Waititi ging later grotere projecten regisseren, waaronder de Oscarwinnende Jojo Rabbit. Deze eerdere film voelt nog steeds als het werk waarin zijn stijl het meest natuurlijk landde. Het balanceert komedie en gevoel zonder in overdrijving te vervallen. Neill staat in het centrum van dat evenwicht. De rol haalt de autoriteitsfiguur weg die zijn casting in andere films vaak bepaalde.
Hec is niet de expert in de kamer. Hij is gewoon een man die ontdekt dat er iemand is die het waard is om om te geven. Die eenvoudige opzet laat Neills beste eigenschappen duidelijk naar voren komen. Zijn ingetogen humor, stille mededogen en vermogen om betekenis over te brengen met een blik or een pauze komen zonder afleiding tot uiting.
Grotere en bekendere rollen bestaan in Neills filmografie. Alan Grant zal altijd tot de meest memorabele helden van de cinema behoren. Toch verzamelt Hunt for the Wilderpeople de kwaliteiten die het publiek het meest waardeerde in één samenhangende vertolking. Waititi vertrouwde erop dat Neill al de juiste keuze was en liet hem binnen die sterke kanten werken. Jaren later blijft de film een hoogtepunt in het werk van zowel de regisseur als de acteur.