Saïd Boumazoughe schittert in die-hardachtige thriller Attack on Paradise

Belgisch-Marokkaanse ster brengt persoonlijke actiefilm in multicultureel Antwerps woonproject

Saïd Boumazoughe krijgt een created-by-credit direct onder regisseur Bob Colaers in de aftiteling van Attack on Paradise. Die plaatsing benadrukt hoezeer dit project de visie van de Belgisch-Marokkaanse acteur weerspiegelt voor een actie-showcase op maat van zijn sterke punten.

Bekend uitgangspunt krijgt frisse energie van diverse cast

Het verhaal volgt het vertrouwde patroon van een verloren zoon die thuiskomt en zijn moeder in gevaar ziet door zowel criminelen als een naderende politieactie. Toch geeft de film het concept een update met een multicultureel ensemble dat de hedendaagse realiteit van Antwerpen weerspiegelt en het erfgoed van de hoofdrolspeler.

De slungelige hoofdpersoon Suleyman, gespeeld door Boumazoughe, loopt op een avond naar huis als een ongemarkeerde politiewagen hem bijna raakt. De agenten arresteren hem al snel op dubieuze gronden. Zeven jaar later komt hij vrij en gaat meteen naar zijn zieke moeder Fatma, gespeeld door Fatima Khanfour, die hem begroet met een mengeling van vreugde en frustratie.

Grootschalige inval verandert woonblok in oorlogszone

Tijdens Suleymans gevangenisstraf is het gebouw waar hij opgroeide in handen gevallen van misdaadbaas Prince, gespeeld door Achmed Akkabi. Het zeventien verdiepingen tellende complex dient nu als hoofdkwartier van de voortvluchtige. De politie start uiteindelijk een grootscheepse inval en behandelt het complex tot dat moment als een no-gozone.

De operatie barst los net nadat Suleyman de kelder heeft bereikt om opgeslagen spullen op te halen. Hij moet zich een weg naar boven vechten terwijl hij onder zwaar vuur en bewakingssystemen door moet. Er ontstaat een onwillige samenwerking met agente Yasmine, gespeeld door Clara Claymans, nadat haar SWAT-team snel is uitgeschakeld.

Kleurrijke schurken en vindingrijke held stuwen de actie

Princes handlangers zijn onder meer bokser The Lion (Jamal Ben Saddik), voormalig kindsoldaat Minza (Rudy Mukendi), wapenhandelaar Tchuko (Soroush Helali) en voormalige geliefde Nikita (Imanuelle Grives). Het hoge tempo laat weinig ruimte voor uitgebreide achtergronden, maar Boumazoughes natuurlijke aanwezigheid maakt het one-man-army-concept geloofwaardig.

Stijlvolle cinematografie en soundtrack tillen het genre omhoog

Steven Vanvolsems cinematografie baadt de rauwe locaties in verzadigde kleuren die de verhevigde toon versterken. Editor Brian Ent houdt de gevechten energiek zonder te leunen op ingewikkelde choreografie. De soundtrack van Maxim Lany en Jonas Nuttin wisselt tussen gespannen hoorns en elektronische pulsen en bevat motieven die verwijzen naar de moslimachtergrond van de held.

Scriptbijdragen van Sven Huybrechts, Boumazoughe en Salahdine Ibnou Kacemi leveren een vlotte herwerking van klassieke actietrope op. Regisseur Colaers, wiens vorige film de kleinere horrorcomedy Trizombie was, houdt het tempo in deze tweede speelfilm goed vast.

Tags bij dit artikel