Britse actrice Ruth Madeley vond veel persoonlijke herkenning tijdens de voorbereiding op haar rol als pionier op het gebied van gehandicaptenrechten Judy Heumann in de aankomende dramafilm Being Heumann van Apple Original Films.
De film, geschreven en geregisseerd door Oscarwinnares Siân Heder, is gebaseerd op Heumanns memoires en draait om de bezetting van het federale gebouw in San Francisco in 1977 door meer dan honderd gehandicapte demonstranten. Die sit-in van 28 dagen blijft de langste bezetting van een federaal gebouw in de Amerikaanse geschiedenis.
Madeley verscheen op een panel tijdens Deadline’s Contenders Film Los Angeles samen met casting directors Bernard Telsey en Adam Caldwell. Ze merkte op dat een terugkerende vernedering uit Heumanns leven haar eigen ervaringen weerspiegelde.
The amount of times I’ve been called a fire hazard, it’s going to be the name of my autobiography. I’m telling you, it’s the perfect title.
Ter voorbereiding bestudeerde Madeley uitgebreid beeldmateriaal en geschreven bronnen over Heumann. Ze richtte zich op de humor, vreugde en ondeugende charme van de activiste, ook wanneer sociale conventies even werden losgelaten.
Everyone’s rooting for her because she’s so damn charming. And the tiny things about her, how her accent shifts as well when she’s with her friends rather than when she’s in front of the press, and you can see in performance the tone shifts, she uses bigger words.
Ze lette ook scherp op beweging en fysieke verschillen tussen haar eigen beperking en die van Heumann om de vertolking geloofwaardig te houden.
Telsey en Caldwell hadden Madeley eerder auditie zien doen voor Wicked. Ze herkenden al snel haar geschiktheid voor de rol van Heumann.
We knew that she had the chutzpah, I like to say, that Judy had, even though she’s not from Brooklyn.
Het castingteam hield uitgebreide open calls en gerichte zoekacties om een inclusief ensemble samen te stellen dat de echte beweging weerspiegelde. Caldwell beschreef het proces als zowel breed als methodisch, beginnend bij vrouwen in rolstoelen en uitgebreid naar specifieke gemeenschappen zoals blinde acteurs, performers met cerebrale parese en leden van de dovengemeenschap.
The lesson learned is that they’re out there. If you’re given the time to go look for them, you can find them.