De Russische bergbeklimmer Rustam Nabiev bevindt zich al op Kamp 2 van de Everest, op 6.400 meter hoogte, nadat hij een van de zwaarste etappes van de beklimming heeft voltooid. Hij deed dit zonder benen of protheses en duwde zichzelf uitsluitend met de kracht van zijn armen over de ladders die de spleten in de Khumbu-ijswaterval overbruggen. De voorjaarsexpeditie liep vertraging op door een groot ijsblok, maar nu zijn de klimmers begonnen aan de acclimatisatierondes met een recordaantal van 494 verleende vergunningen om de hoogste berg ter wereld te beklimmen.
Nabiev deed er vijftien uur over om dat traject te voltooien. Hij wees de optie af om er met een helikopter overheen te vliegen omdat hij de weg eerlijk wilde afleggen. 'Als je de top van de wereld wilt bereiken, doe het dan op jouw manier. Met je eigen handen', schreef hij op zijn sociale media. Velen achtten het onmogelijk om de ijswaterval alleen met de handen te doorkruisen, maar hij heeft het voor elkaar gekregen en ziet het als bewijs dat grenzen alleen in het hoofd bestaan.
Velen zeiden dat het onmogelijk is om de Khumbu alleen met de handen te passeren. Maar een mens begrijpt de grenzen van zijn mogelijkheden pas volledig als hij zich in een situatie bevindt waarin er geen plek meer is om terug te trekken. Vandaag is het voor mij niet alleen een volledige route. Het is het bewijs dat grenzen alleen in onze hoofden bestaan.
Elf jaar geleden verwoestte een lawine de militaire kazerne in Omsk, Siberië, waar Nabiev sliep. Er werden 42 soldaten bedolven; 23 kwamen om en de rest liep ernstige verwondingen op. Nabiev verloor beide benen. In 2021 werd hij de eerste persoon die een achtduizender zonder protheses bedwong en bereikte hij de top van de 8.163 meter hoge Manaslu, alleen voortgeduwd door zijn armen.
Tot twee maanden geleden ontbrak het Nabiev aan voldoende steun om de Everest aan te pakken. Toen werd de Internationale Bokserbond hoofdsponsor van de expeditie. Nu bereidt hij de volgende stap voor naar Kamp 3, op 7.100 meter, en houdt hij zijn vastberadenheid vast ondanks de extreme moeilijkheid.
Het is ongelooflijk moeilijk voor mij om hier te zijn. Soms begrijp ik niet eens welke kracht ik heb om door te gaan. Misschien ontstaat die op het moment dat er bijna niets meer vanbinnen over is. En rest alleen nog om vooruit te gaan.