Rumer Willis heeft onlangs een APOE-genetische test laten doen om haar risico op de ziekte van Alzheimer in te schatten, gemotiveerd door de strijd van haar vader tegen frontotemporale dementie.
De 38-jarige actrice werkte samen met Function, een gezondheidsdienst die uitgebreide laboratoriumonderzoeken en assessments aanbiedt. Ze koos specifiek voor de APOE-test vanwege de medische achtergrond in haar familie, waaronder de frontotemporale dementiediagnose van Bruce Willis.
Op Instagram beschreef ze de persoonlijke impact: “Ik mis mijn vader echt. Ik mis een andere versie van wie hij was. Er zijn dagen die gewoon heel zwaar zijn. Ik probeer aanwezig te zijn bij waar hij nu is. De waarheid is dat sterk zijn betekent leren om met beide dingen tegelijk om te gaan.”
In een gesprek met People erkende Rumer Willis de angst om antwoorden te zoeken. “Het is soms beangstigend om antwoorden te krijgen,” zei ze. Ze noemde andere gezondheidsproblemen in de familie, zoals borstkanker, maar benadrukte dat kennis kracht geeft.
Ik heb een test gedaan die APOE heet, die je risico op alzheimer test — wat natuurlijk best belangrijk is. Ik wilde dat laten checken vanwege mijn familiegeschiedenis.
Ze beschreef haar resultaten als “vrij gemiddeld”, wat wijst op een matig risico zonder extreme zorgen. Rumer Willis benadrukte het belang van vroeg ingrijpen en stelde dat proactieve stappen nu latere gezondheidsproblemen kunnen voorkomen.
Bruce Willis, 71, kreeg in 2023 de diagnose frontotemporale dementie nadat een eerdere afasiediagnose hem tot stoppen met acteren had gedwongen. Zijn dochters, waaronder Rumer, Tallulah en Scout — kinderen die hij deelt met ex-vrouw Demi Moore — hebben regelmatig updates gegeven.
In mei benadrukte Rumer Willis een positieve verandering en merkte ze een nieuwe “zoetheid” en tederheid op bij haar vader te midden van de progressieve aandoening. Ze uitte dankbaarheid voor de bezoeken en merkte op hoe de ziekte een zachtere kant heeft onthuld.
In al haar opmerkingen richt Rumer Willis zich op het balanceren van verdriet om het verleden met acceptatie van het heden. Haar aanpak onderstreept de bredere boodschap dat kleine, consistente gezondheidsmaatregelen het welzijn op lange termijn kunnen ondersteunen.