Ronald Araujo heeft een seizoen met veel contrasten beleefd bij Barcelona. Als aanvoerder tilde hij de Liga en de Supercopa omhoog, maar hij moest ook even stoppen om mentale gezondheidsproblemen aan te pakken, iets wat hij nu als een van de beste beslissingen uit zijn carrière beschouwt. De 27-jarige Uruguayaanse verdediger blikt in MARCA terug op zijn weg van de moeilijkheden in zijn vaderland tot zijn huidige rol als leider bij de Catalaanse club.
Araujo beoordeelt het seizoen als zeer positief dankzij de twee veroverde titels. Hij benadrukt het constante werk gedurende het hele jaar in La Liga en de bijzondere overwinning in de Supercopa tegen Real Madrid. Hoewel hij het jammer vindt dat de Champions League niet werd gewonnen, heeft hij vertrouwen in het potentieel van een jonge selectie die nog in ontwikkeling is.
De dominantie in het nationale kampioenschap is volgens hem te danken aan de regelmaat. Het team was thuis onverslaanbaar met negentien zeges in negentien duels en boekte ook overwinningen op lastige uitvelden. Die consistentie maakte het verschil.
Als aanvoerder van Barcelona de Ligabeker omhoog houden, is een groot genoegen voor Araujo. Hij voelt zich bevoorrecht om een team van dit kaliber te leiden, al erkent hij de enorme verantwoordelijkheid die daarbij komt kijken en acht hij zichzelf in staat die te dragen.
De weg was niet makkelijk. Araujo herinnert zich zware momenten bij zijn eerste clubs Rentistas en Boston River, waar soms eten ontbrak en blessures hem plaagden. Zijn ouders brachten grote offers, zoals zijn moeder die zonder avondeten naar bed ging zodat de kinderen konden eten. Die ervaringen leerden hem waarde te hechten aan wat hij nu heeft.
De transfer naar Barcelona B kwam onverwacht. Zijn zaakwaarnemer belde hem op een donderdag tijdens de siësta en vroeg hem naar Europa te reizen zonder het doel te verklappen. Araujo arriveerde in Madrid zonder te weten dat Barcelona zijn bestemming was. Hij wees aanbiedingen van andere Primera-clubs met betere financiële voorwaarden af omdat hij voor de beste club ter wereld wilde kiezen.
Araujo begon als spits, maar een trainer overtuigde hem tijdens een training om eens als centrale verdediger te proberen. Na twintig vlekkeloze minuten zei de coach dat hij topvoetballer kon worden als hij centraal zou spelen. Die woorden bleven hangen en deden hem van positie veranderen.
Het seizoen kende ook een persoonlijk dieptepunt. Na de wedstrijd tegen Chelsea besloot Araujo te stoppen omdat hij zich thuis niet goed voelde als echtgenoot en vader. Maandenlang opgebouwde spanningen kwamen tot een uitbarsting. Die actie op het veld deed hem inzien dat hij hulp nodig had.
Het is de beste of een van de beste beslissingen uit mijn leven geweest.
De steun van de club was direct en respectvol. Deco, Alejandro, Bojan, de voorzitter en zijn teamgenoten moedigden hem aan en hadden vertrouwen in hem. Sindsdien voelt hij zich een ander mens, geniet hij weer van het voetbal en zijn gezin en relativeert hij zaken veel meer.
Araujo heeft een contract bij Barcelona tot 2031 en zegt erg gelukkig te zijn in de stad. Voor het WK hoopt hij in topvorm te zijn voor de wedstrijd tegen Spanje en vertrouwt hij op de kansen van Uruguay om een verrassing te bewerkstelligen.
Over een mogelijke confrontatie met ploeggenoten als Lamine Yamal zegt hij dat iedereen zijn land met respect en professionaliteit verdedigt, maar op het veld het maximale geeft.