Filmcriticus Roger Ebert bouwde een reputatie op met onafhankelijke meningen die vaak afweken van de publieke opinie. Een opvallend voorbeeld was zijn beoordeling van de superheldenfilm Thor uit 2011, waarvoor hij slechts 1,5 van de 4 sterren gaf en het project bestempelde als een marketingtriomf in plaats van een cinematografisch hoogstandje.
In de recensie stelde Ebert dat de film vertrouwde op kermisachtige promotie om publiek te trekken, ondanks zwak verhaal en onderontwikkelde personages. Hij vond het script en de meeste personages, inclusief de hoofdrolspeler Chris Hemsworth, oppervlakkig. De criticus uitte vooral scepsis over Tom Hiddlestons vertolking van Loki en noemde de prestatie helaas karig aan charisma.
Ebert had ook kritiek op de manier waarop de film de centrale plotwending behandelde en merkte op dat Loki vanaf het begin zijn onbetrouwbaarheid aankondigde. Hij betwijfelde of kijkers het personage nog zouden herinneren enkele minuten nadat ze de bioscoop verlieten.
'Thor' is failure as a movie, but a success as marketing, an illustration of the ancient carnival tactic of telling the rubes anything to get them into the tent.
Latere ontwikkelingen in het Marvel Cinematic Universe toonden aan dat het publiek er anders over dacht. Loki keerde terug in The Avengers uit 2012, waarin Hiddleston de rol uitbouwde tot een overtuigende mix van dreiging en kwetsbaarheid. Het personage overleefde meerdere schijnbare sterfpartijen en kreeg meer schermtijd in latere films, waaronder een herziene sequel uit 2013.
De MCU-versie toonde Loki als een gelaagd figuur gedreven door familieconflicten en identiteitsproblemen in plaats van puur kwaad. Deze benadering sloeg breed aan, maakte de bedrieger tot sekssymbool en leidde tot een eigen Disney+-serie in 2021 die zijn verhaal verder uitdiepte.
Ebert was niet de enige prominente criticus die een stripboek-antagonist onderschatte. Samen met zijn vaste collega Gene Siskel prees hij de animatiefilm Batman: Mask of the Phantasm uit 1993, maar hekelde hij Mark Hamills stemprestatie als de Joker in vergelijking met eerdere live-actionversies, een standpunt dat veel fans later afwezen.
Eberts vervolgrecensie van The Avengers besteedde nauwelijks aandacht aan het personage buiten de basisplot. Desondanks bleef Lokis trouwe aanhang sterk meer dan tien jaar later, wat de beslissing rechtvaardigde om een heel franchisehoofdstuk rond de rol te bouwen.