Robert Smith straalt tijdens energieke headline-set van The Cure op Øyafestivalen

Tweeënhalf uur durende show in Oslo combineert nieuwe nummers met klassiekers terwijl frontman zijn lichtere kant toont na reflectieve tour van 2023

The Cure opende hun headline-optreden op Øyafestivalen in Oslo, Noorwegen, met vijf minuten stilte van frontman Robert Smith. Hij stond glimlachend naar het publiek terwijl de band begon aan de atmosferische intro van “Alone”, het openingsnummer van hun album uit 2024 Songs of a Lost World.

Het moment markeerde een duidelijke verschuiving ten opzichte van de optredens van de band in de Hollywood Bowl in 2023. Die concerten hadden een nerveuze energie toen de groep nieuw materiaal introduceerde en Smith openlijk sprak over ouder worden en het verstrijken van de tijd. Nu lijkt de zanger meer op zijn gemak en maakt hij optimaal gebruik van de resterende jaren voordat de groep in 2029 met pensioen gaat om het 50-jarig bestaan te vieren.

Sterke start met vertrouwde favorieten

Na “Alone” ging de set snel over in bekende nummers. “Pictures of You” volgde, daarna een speelse versie van “High” waarbij Smith de tekst mimede. “Lovesong” zorgde voor massale meezingers vanuit het festivalpubliek. Deze openingsvolgorde is bij de meeste festivaloptredens van de band dit jaar te horen geweest.

Later verraste de groep fans met “Alt.End” en “The Last Day of Summer”, beide afkomstig van releases uit het begin van de jaren 2000. Smiths stem blijft opmerkelijk consistent en behoudt de soepele toon die de vroegste opnames van de band kenmerkt. De bezetting — bassist Simon Gallup, toetsenist Roger O’Donnell, drummer Jason Cooper en gitarist Reeves Gabrels — klonk de hele avond strak op elkaar ingespeeld.

Emotioneel hoogtepunt na twee hits op rij

Het optreden bereikte een ontroerend hoogtepunt na “In Between Days” en “Just Like Heaven”. Toen de laatste akkoorden van het laatste nummer wegstierven, veegde Smith tranen uit zijn ogen en richtte zich tot het publiek. “Het is een vreemd nummer,” zei hij met onvaste stem. “Af en toe dat laatste stukje…” Hij liet de gedachte onvoltooid maar glimlachte weer.

Het is een vreemd nummer. Af en toe dat laatste stukje…

— Robert Smith, opmerkingen vanaf het podium op Øyafestivalen

Verlengde jams en afsluiter van nieuw album

Nummers van het album Seventeen Seconds uit 1980 gaven de muzikanten ruimte om uit te breiden. Smith en Gallup stonden rug aan rug voor een vertraagde intro van “A Forest” die uitgroeide tot een meeslepend groove. De vaart ging door in het epische “From the Edge of the Deep Green Sea”. De hoofsset eindigde met “Endsong”, het enige andere nieuwe nummer van de avond, wat benadrukte hoe naadloos het nieuwste album past naast decennia ouder werk.

Speelse toegift toont de speelsheid van Smith

Een toegift van tien nummers gaf Smith de ruimte om los te gaan. Tijdens “Lullaby” acteerde hij de klim van de spin over zijn lichaam en deed alsof hij hem opat. “The Lovecats” bevatte pootbewegingen en sisgeluiden, terwijl “Close to Me” hem ertoe bracht zijn gitaar weg te zetten en als een goth-elf over het podium te dansen.

Voor het laatste nummer gaf Smith een plagerige introductie: “Dit is een nieuw nummer, het heet ‘Boys Don’t Cry’.” Het publiek reageerde met sprongen en gejuich terwijl Smith grijnzend stond. De volledige setlist staat hieronder.

Het complete optreden duurde ongeveer tweeënhalf uur en combineerde de introspectieve toon van het nieuwe album met de kenmerkende mix van upbeat muziek en donkere teksten van de band.

Tags bij dit artikel