Ricky Gervais spreekt stemmen in voor Netflix' Alley Cats in sombere komedie over zwerfkatten

Zes korte afleveringen combineren grof gebabbel, ontberingen en onverwachte tederheid onder de zwerfkatten van Londen.

Netflix heeft Alley Cats uitgebracht, een geanimeerde komedieserie van zes afleveringen die is bedacht door en met Ricky Gervais in de hoofdrol als stem van Gus, een zwaargebouwde oranje tijgerkat met een Brits arbeidersaccent. De serie volgt een groep zwerfkatten die een vervallen Londense rijwoning bezetten en de tijd doorbrengen met tv-kijken, grove opmerkingen uitwisselen en af en toe proberen anderen te helpen.

Ferale routines en grove gesprekken vormen het verhaal

De katten besteden hun dagen aan kleinschalige activiteiten die vaak nergens toe leiden. Gus schetst een typisch plan dat bestaat uit een bescheiden doel stellen, afgeleid raken, zinloze dingen doen die de zaak erger maken, iets doden en opeten, de poging opgeven en veertien uur slapen. Zijn metgezellen zijn de schurftige Puke, Fang en Olive, die meedoen aan langdradige gesprekken over absurde onderwerpen zoals of vier katten één dik kind kunnen overmeesteren of of bijen eetbaar zijn.

Ze brengen ook tijd door met een verfijndere huiskat die Ponce wordt genoemd en die beter eten krijgt en bepaalde instincten mist nadat hij is gecastreerd. De dialogen bevatten vaak botte taal en terloopse bekentenissen die de ruwere kanten van het straatleven benadrukken.

Ontberingen en bittere ondertoon komen naast de humor naar voren

Onder de grappen loopt een stroom van berusting en af en toe somberheid. Een van de metgezellen wordt geïntroduceerd en wordt even later door een auto geraakt. Een subplot draait om Gus die hoort over zijn zieke moeder, terwijl een ander personage nadenkt over afwezig ouderschap en geadopteerde kittens die het goed hebben gedaan. Het seizoen eindigt met de zin dat de groep binnenkort allemaal doodgaat.

Toch toont de serie ook kleine geneugten in hun bestaan en introduceert een verdwaald kitten dat de zwerfkatten besluiten naar huis te brengen. Gervais portretteert Gus die een stille band met het jonge katje ontwikkelt zonder al te sentimenteel te worden, wat leidt tot een slot dat past bij de algehele bittere toon.

Vergelijking benadrukt distinctieve Britse aanpak

Kijkers kunnen vergelijkingen trekken met een andere volwassen geanimeerde kattenserie, Kevin, die een luidere en grapvollere stijl heeft. Alley Cats kiest een meer ingetogen en observerende weg, die zijn Britse oorsprong weerspiegelt via klassentegenstellingen en een hangout-comedy-structuur in plaats van snelle grappen.

Raak meteen afgeleid. Doe een hoop rare, zinloze shit die de boel op de een of andere manier erger maakt. Dood iets. Eet er wat van. Geef onze missie op. Kom hier thuis. Slaap veertien uur.

— Gus, Begin van de derde aflevering van Alley Cats

Korte afleveringen leveren een aangename, ingetogen ervaring

Elke aflevering duurt minder dan twintig minuten, waardoor de focus strak ligt op karakterinteracties en kleine gebeurtenissen. Hoewel sommige subplots onderontwikkeld aanvoelen, zorgt de mix van schuine gesprekken, berusting en oprechte momenten van zorg voor een onderscheidende volwassen animatieserie die een ontspannen kijkbeurt beloont.

Alle zes afleveringen van Alley Cats zijn nu te streamen op Netflix.

Tags bij dit artikel