Richard Sterban, de diepe basstem die de Oak Ridge Boys in 1981 aan een groot succes hielp met hun cover van “Elvira”, is overleden. Hij werd 83.
Sterbans familie en de band meldden dat hij zaterdag in Hendersonville, Tennessee, overleed aan complicaties van bronchitis en longontsteking. Hij vocht al langere tijd tegen kanker.
We waarderen al jullie liefde, steun en gebeden. Blijf ons alsjeblieft steunen in deze moeilijke tijd; we vinden troost in het weten dat hij nu oog in oog staat met Jezus.
Sterban trok zich in mei 2025 om gezondheidsredenen terug uit de tournees met de groep. Hij keerde in januari kortstondig terug om met de Oak Ridge Boys op het podium van de Grand Ole Opry te staan voor een uitvoering van “Elvira”.
Richard Anthony Sterban werd geboren op 24 april 1943 in Camden, New Jersey. Hij begon te zingen op zondagsschool en in schoolkoren. Hij richtte vroeg het gospelgroepje de Keystones op en trad later op met JD Sumner and the Stamps Quartet, waarmee hij Elvis Presley op tournee begeleidde. Die periode is vastgelegd in de concertdocumentaire Elvis on Tour uit 1972.
In 1972 verliet Sterban het gezelschap van Presley om zich aan te sluiten bij de Oak Ridge Boys naast leadzanger Duane Allen, bariton William Lee Golden en tenor Joe Bonsall. Bonsall overleed in 2024 op 76-jarige leeftijd aan complicaties van ALS. Sterban legde zijn keuze destijds uit met de wens om deel uit te maken van de beste vocale groep ter wereld.
De Oak Ridge Boys hebben meer dan 41 miljoen platen verkocht, vijf Grammy’s gewonnen en zijn in 2015 opgenomen in de Country Music Hall of Fame. De groep ontstond in 1943 als de Oak Ridge Quartet en schakelde in de loop der decennia over van bluegrass naar gospel en vervolgens countrymuziek.
Hun opname uit 1981 van Dallas Fraziers “Elvira” bevatte Sterbans kenmerkende “oom poppa mow mow”-baslijn. De single bereikte de eerste plaats in de countrylijst en de vijfde plaats in de poplijst, verkocht meer dan twee miljoen exemplaren en sleepte belangrijke prijzen in de wacht, waaronder Single of the Year van zowel de CMA als de Academy of Country Music en een Grammy voor Best Country Performance by a Duo or Group with Vocal.
Andere opvallende nummers uit zijn tijd bij de groep zijn onder meer “Bobbie Sue”, “American Made”, “Dream On”, “Gonna Take a Lot of River” en “No Matter How High”.
Sterban wordt overleefd door zijn vrouw Donna, dochters Lauren en Tori, zoons Rich, Doug en Chris, en talrijke kleinkinderen en achterkleinkinderen. Hij werd voorafgegaan in de dood door zijn moeder Victoria Sterban, broer Joseph Sterban en kleinzoon Zachary.