- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Sung-Soo Kim en collega-filmmakers tonen hoe menselijke visie nieuwe tools aanstuurt op het Busan International Film Festival

Een vermoeide forens dommelt in op een volle trein en verandert plots in een enorme worm. De meeste reizigers blijven half slapend en onverschillig, terwijl enkelen geschokt reageren. Het wezen wordt net als iedereen voortgeduwd in de overvolle wagon.

Dat opvallende beeld komt uit de korte film Worm Train, die werd vertoond op de Asian Contents & Film Market tijdens het 31e Busan International Film Festival. De ervaren Zuid-Koreaanse regisseur en scenarioschrijver Sung-Soo Kim liet zich inspireren door Franz Kafka’s “De gedaanteverwisseling”. Anders dan de geïsoleerde hoofdpersoon in het origineel, moet deze worm nog steeds naar zijn werk, waardoor de vervreemding en stille absurditeiten van het hedendaagse leven zichtbaar worden.

Productie stopgezet en hervat door vooruitgang van Kling 4.0

Kim begon het project in februari, maar legde het in maart stil. De metroscène bleek te complex voor eerdere AI-systemen, die wel een groot insect konden maken maar geen accurate fysieke interacties met passagiers of de daaropvolgende reacties konden tonen. Het werk werd eind september hervat toen het Kling 4.0-model continue beweging, betere karaktercontrole, scèneovergangen en shotprogressie leverde.

Als veteraan in de Zuid-Koreaanse commerciële cinema, met films als Musa en 12.12: The Day op zijn naam, integreerde Kim de technologie in zijn bestaande werkwijze. Hij beschreef AI als stuurbaar en praktisch wanneer het wordt geleid door de visie van een regisseur en samenwerking met specialisten. “Technologie kan alles wat we ons voorstellen presenteren, maar het zijn wij die betekenis en waarde geven aan die cinematografische beelden,” zei hij.

Panel onderzoekt menselijke sturing van AI-tools

Tijdens het twee uur durende panel “New Cinematic Possibilities: Reimagining Filmmaking with Kling AI” vroeg Kim wat cinema cinematografischer maakt in het AI-tijdperk. De vier aanwezige filmmakers kwamen tot dezelfde conclusie: de menselijke visie blijft centraal, met technologie die daaraan ondergeschikt is.

Technologie kan alles wat we ons voorstellen presenteren, maar het zijn wij die betekenis en waarde geven aan die cinematografische beelden.

Hybride workflows combineren live-action en AI-generatie

Sang Wook Lee, hoofd van de AI-afdeling van MBC C&I, presenteerde Rendering Love, een microdramaserie ontwikkeld met Barunson E&A. De K-pop romantische komedie volgt de virtuele idol-groep LEVRIT en een fan die hun verborgen identiteiten doorziet. Live-action toont de echte wereld, terwijl AI de optredens van de groep genereert. Kling’s Motion Control bleek essentieel om bewegingen van echte performers te mappen op de virtuele personages.

Harry Hyun, regisseur van de Netflix-serie Crypton Man en oprichter van MooAm, beschreef een vergelijkbare grens in haar nieuwe project Natasha. De 100 minuten durende perioderomantische thriller gebruikt live-action voor scènes die genuanceerde acteerprestaties vereisen. Kostbare elementen zoals een sneeuwstorm in 1944 en grote menigtescènes werden gemaakt met Kling-tools, waaronder All-in-One Reference, V2V, 10-bit HDR-uitvoer en maximaal tien keyframes voor precieze controle.

Animatie wint aan efficiëntie en schaal door AI

De Chinese regisseur Wei Li bracht meer dan twintig jaar animatie-ervaring mee naar Born of the Tides. De 105 minuten durende film bevat meer dan 2.350 shots en 200 personages. AI verlaagde de kosten van trial-and-error, waardoor nicheverhalen een hoge kwaliteit konden bereiken. Native 4K-generatie maakte brede shots en grootschalige sequenties mogelijk, zoals een drakenbootrace en een explosie op een vismarkt, die eerder detailverlies op het grote scherm riskeerden.

Cinema blijft menselijk, ook als tools evolueren

Filmmakers die AI eerst met voorzichtigheid benaderden, zien het nu als een controleerbaar element dat expressie uitbreidt terwijl het verankerd blijft in de intentie van de regisseur. Kim sloot af met een vooruitblik: “Op een dag zal de term ‘AI-film’ zelf misschien verdwijnen. Net zoals we films niet langer ‘talkies’ of ‘kleurfilms’ noemen, blijft uiteindelijk cinema over. En degenen die het maken, zullen nog steeds wij zijn.”