Het verhaal van Remya Jose toont de kracht van vindingrijkheid en doorzettingsvermogen in moeilijke tijden. Op slechts veertienjarige leeftijd en in het tiende leerjaar moest deze Indiase jongere haar studie combineren met huishoudelijke taken onder bijzonder zware omstandigheden.
In India is het tiende leerjaar een belangrijk moment vanwege de eindexamens die de academische toekomst bepalen. Voor Remya Jose was de weg naar school al een groot obstakel: een rivier dwong haar drie bussen te nemen en vier uur per dag te reizen.
De problemen thuis werden erger toen haar moeder ziek werd en haar vader een behandeling tegen kanker begon. Samen met haar tweelingzus nam Remya Jose de huishoudelijke taken op zich, waaronder het met de hand wassen van de was in de rivier, een taak die kostbare uren kostte.
In haar dorp in het district Kerala’s Malappuram, waar geld en elektriciteit schaars waren, was het kopen van een wasmachine onmogelijk. Tijdens de schoolvakantie besloot de jongere een alternatief te bouwen dat niet afhankelijk was van het elektriciteitsnet.
Ze analyseerde hoe een wasmachine werkt en splitste de wasstappen: water met zeep toevoegen, wassen en centrifugeren. Het enige onderdeel dat een motor nodig had, was het draaien, iets wat de pedalen van een fiets perfect konden leveren.
Ze tekende het prototype op papier en haar vader liet het in een autogarage maken met de opgegeven materialen: fietsonderdelen en aluminium platen. Het resultaat overtrof de verwachtingen en werkte perfect.
Het proces is praktisch: de kleding gaat in de trommel, er wordt water en wasmiddel toegevoegd en tien minuten laten weken. Daarna wordt vier minuten gefietst om te wassen, het zeepwater wordt afgevoerd en er wordt tien minuten gefietst om te drogen. Zo kreeg Remya Jose een hulpmiddel dat de familielast verlichtte terwijl ze zich voorbereidde op haar examens.