Toen Nintendo de remake van The Legend of Zelda: Ocarina of Time in juni aankondigde, groeide de nieuwsgierigheid naar hoe de vele excentrieke non-player characters het zouden doen op moderne hardware. Na een volledige playthrough eerder dit jaar stelde een waarnemer een uitgebreide lijst samen van deze eigenaardige figuren en keek ernaar uit ze terug te zien.
Ieder personage uit die eerste lijst komt in een of andere vorm terug in de versie voor de Nintendo Switch 2. De update behoudt de geest van deze memorabele bijfiguren en levert een mix van visuele en gedragsveranderingen op. Sommige aanpassingen voelen als duidelijke verbeteringen, andere betekenen een stap terug ten opzichte van de kenmerkende low-poly esthetiek van het origineel uit 1998.
Bepaalde herontwerpen verliezen de vreemde aantrekkingskracht van het origineel. Een eerder onheilspellend figuur lijkt nu op een ongemakkelijk kostuum in stilstaande beelden, hoewel de beweging nog wel spanning oproept. Een ander verliest een kenmerkende zin over het walgelijke van iedereen, die is vervangen door mildere klachten waardoor de asociale kant verdwijnt. De uil verandert van vreemd naar gewoon alledaags en wordt daarom helemaal uit de lijst van eigenaardige figuren gehaald.
Andere personages profiteren juist van de vernieuwing. Het nieuwe gezicht in de muur straalt meer dreiging uit dankzij scherpere beelden. Een kikker met oogballen krijgt rondere vormen die zijn eigenaardigheid versterken. Een bepaald horrormoment krijgt extra griezeligheid door onnodige maar effectieve toevoegingen en wordt zo een hoogtepunt. Vogelschrik Pierre behoudt de vreemde energie en begroet spelers zelfs met een vriendelijk howdy.
Biggoron blijft het schoolvoorbeeld van de innemende bijfiguren uit de serie. De enorme Goron blijft feilloos in uitvoering en vertegenwoordigt de bredere groep goed. Rauru wordt ook bevestigd als de juiste identificatie voor een belangrijk figuur in het kasteelgebied.
Zelfs Ganondorf zorgt voor discussie door een onverwacht detail met een orgel in Hyrule Castle, wat vragen oproept over de herkomst en de muzikale gewoonten van de schurk tijdens de zeven jaar durende tijdsprong. Een eerder over het hoofd gezien personage verdient een plek dankzij opvallende dialogen die zijn snotterige, lastige persoonlijkheid benadrukken. De jonge held in het middelpunt van het verhaal komt over als een nog herkenbaardere luie jongen die zich door een gevaarlijke wereld beweegt.
Een verrassende verschijning van Mario verrast fans die vreesden dat de crossover zou worden geschrapt om verwarring te voorkomen. Al met al slaagt de remake erin de volledige cast opnieuw te introduceren en zorgt het voor nieuwe waardering voor hoe deze kleine details de blijvende charme van het spel bepalen.