- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Cole Sprouse schittert in de nieuwste live-streamingthriller van de regisseur, boordevol yakuza, vintage denim en tech-gedreven scènes.

Eugene Kotlyarenko keert terug met Vintage Violence, een film die de kenmerkende interesse van de regisseur in socialemediapro vocatie en live-streamcultuur vertaalt naar een hectisch verhaal in Tokio.

Kotlyarenko bouwt voort op succes van Spree met nieuw live-streamconcept

Het verhaal begint met de irritante influencer Carter, gespeeld door Cole Sprouse, die al midden in een uitzending zit. Chatberichten overspoelen het scherm met beledigingen en snelle karakterdetails, waardoor meteen een gevoel van digitale overbelasting ontstaat dat de film in het begin vasthoudt.

Carter wordt naar Japan gelokt nadat Kiko Mizuhara's personage Izumi Adachi hem veel geld belooft voor het verkopen van een tas met zeldzaam vintage denim die tijdens een van zijn streams is ontdekt. Het kledingstuk wordt de centrale MacGuffin die het plot aandrijft.

Sean Price Williams vangt de nerveuze energie in Tokio

Cinematograaf Sean Price Williams gebruikt vloeiende tilt-and-zoomtechnieken die passen bij het rusteloze tempo van het verhaal. De film benadrukt het heden, met weinig ruimte voor nostalgie buiten gecommodificeerde objecten zoals het kostbare denim.

In de productiecredits wordt steun van Levi’s en Levi’s Japan vermeld, wat de rol van het denim zowel op het scherm als achter de schermen onderstreept.

Yakuza-actie en techscènes echoën de stijl van Takashi Miike

De titel is ontleend aan een album van John Cale en verwijst naar de bloedige confrontaties die tussen rivaliserende gangsters uitbreken. Kotlyarenko mengt bekende yakuza-troepen met hedendaagse technologie, waaronder een opvallende achtervolgingsscène die gebruikmaakt van de signaalsterkte van Bluetooth-oordopjes om de nabijheid te volgen.

Excentrieke elementen stapelen zich op naarmate het verhaal vordert, van een hotel dat doet denken aan Olivier Assayas’ Demonlover tot een gangster wiens ontbrekende vinger is vervangen door een verstuiver met gif. Deze maximalistische details mikken op deelbare cultaantrekkingskracht.

Sprouse draagt het verhaal van outsiderverlossing in digitale chaos

De film erkent zijn buitenstaandersperspectief door personages Carter herhaaldelijk een gaijin te noemen. Sprouse brengt de overgang van online streken naar reëel gevaar overtuigend, en verdient uiteindelijk een mate van morele groei en een romantische afloop.

Hoewel de film zich vastberaden toewijdt aan non-stop provocatie en verwijzingen variërend van North by Northwest tot Japanse genrecinema, levert het geheel uiteindelijk meer uitputting dan opwinding op.