Een roekeloze wens aan een onzichtbare kracht zet een keten van rampen in gang in Obsession, een scherpe en verontrustende horrorfilm van online komiek die regisseur werd Curry Barker. Wat begint als een bekend uitgangspunt over een magisch object dat verlangens vervult, escaleert al snel tot iets veel donkerders en verontrustender dan verwacht.
Barker trok de aandacht toen Focus Features Obsession direct na de Midnight Madness-vertoning op het Toronto International Film Festival voor 14 miljoen dollar verwierf. Dat bedrag overstijgt ruimschoots de bescheiden productiekosten en betekent een enorme sprong ten opzichte van zijn debuut Milk & Serial, dat hij voor slechts 800 dollar maakte en later op YouTube uitbracht. Zijn volgende project, Anything but Ghosts, is al afgerond onder Blumhouse en Focus, terwijl een nieuwe versie van Texas Chainsaw Massacre in de planning staat bij A24.
Op 26-jarige leeftijd toont Barker een duidelijke beheersing van het genre. De film blijft grotendeels binnen alledaagse kamers en vertrouwt op scherpe dialogen om moderne relatieproblemen te verkennen voordat het overgaat in gewelddadig terrein. Barker regisseert die overgang met precisie en levert effectvolle schokmomenten zonder tijd te verspillen aan overbodige achtergrondinformatie.
Inde Navarrette, bekend van 13 Reasons Why en Superman & Lois, staat centraal als Nikki. Ze neemt een van de veeleisendste horrorrollen van de afgelopen jaren op zich en schakelt moeiteloos tussen vrolijke vriendin, obsessieve partner en doodsbange slachtoffer.
Michael Johnston speelt Bear, de medewerker van de muziekwinkel die al langere tijd naar Nikki verlangt. Wanneer hij een goedkope wensstaf vindt die de One Wish Willow heet, breekt hij die doormidden en wenst hij dat Nikki meer van hem houdt dan van wat dan ook. De wens werkt meteen, maar de gevolgen zijn allesbehalve romantisch.
Nikki raakt aan Bear vastgeplakt en wisselt tussen intense intimiteit en behoeftig gedrag. Hun vrienden merken al snel dat er iets mis is. Navarrette portretteert de tegenstrijdige versies van Nikki met gruwelijke helderheid: van perfecte vriendin tot wanhopige figuur zonder eigen controle. De vertolking voegt echte emotionele diepgang toe aan de commentaar van de film op ongezonde relaties en onrealistische verwachtingen.
De film vermijdt lange verklaringen over hoe de wens werkt. Deze keuze houdt de spanning hoog en laat een aanhoudend onbehagen achter dat goed samengaat met het koele kleurenpalet en de griezelige soundtrack.
Barker houdt het verhaal strak en gefocust en kiest zorgvuldig momenten van spanning en ontlading. Het resultaat voelt als een verwrongen romantische komedie die zonder moeite in slasher-terrein glijdt. De betrokkenheid van Jason Blum als executive producer benadrukt de aantrekkingskracht van het project op horrorfans.