Recensie Father Joe: Kiefer Sutherland en Al Pacino dragen Luc Besson’s generieke priester-actiethriller

De EuropaCorp-productie gaat buiten competitie in première in Venetië met vertrouwde B-filmclichés en ongelijke uitvoering.

Luc Besson keert terug naar vertrouwd terrein met Father Joe, een high-concept actiefilm die een vigilante priester paart met New Yorks criminele onderwereld. De film, die Besson schreef en produceerde, heeft Kiefer Sutherland in de hoofdrol en Al Pacino als een machtige misdaadfiguur. Hij ging buiten competitie in première op het Filmfestival van Venetië voordat hij op weg ging naar een waarschijnlijke streamingrelease.

Sutherland leidt als ex-special forces priester op een missie

Sutherland speelt de titelheld, een voormalige special forces-operatie die zijn dochter verloor aan een overdosis drugs. Hij wapent zich met schrift en vuurkracht om de drugshandel in de stad te ontmantelen. Het verhaal bevat flashbacks en mengt elementen die doen denken aan andere actiehelden, met een opvallende kerkelijke twist. Een subplot brengt orgaanhandel en Russische criminelen in beeld, naast een rabbijn gespeeld door Fred Melamed.

Pacino confronteert de vigilante in sleutelscènes

Pacino speelt maffiabaas Giuseppe Falcone, die botst met de priester na een eerste ontmoeting in de biechtstoel. Hun confrontatie drijft een groot deel van het centrale conflict. De productie plaatst de actie in een setting met auto’s uit de late jaren zeventig en tachtig, oude desktopcomputers en Nokia-telefoons, wat wijst op een jaren 90-tijdsframe dat echo’s oproept van Besson’s eerdere stijlvolle thrillers.

Regisseur Grossmann verzorgt actie met beperkte vonk

Barthélémy Grossmann regisseerde het project onder Besson’s toezicht via EuropaCorp. De film levert enkele gevechtssequenties, maar leunt zwaar op luide, generieke schietpartijen en af en toe gore. Pogingen tot humor, zoals een serum dat vijanden dwingt naar de mis te gaan, komen ongelijk uit de verf na de eerste grap. Sutherland draagt een opvallend outfit van toga, leren vest en breedgerande hoed dat gemengde visuele reacties oproept.

Ever Anderson steekt uit te midden van vertrouwde tropes

Ever Anderson levert een van de sterkere prestaties als tienerdrugsgebruiker die onder de bescherming van de priester komt. Haar aanwezigheid geeft energie aan verder routineuze scènes. Het verhaal leunt op langlopende Besson-motieven met jonge vrouwelijke personages en misdaadbestrijdende partnerschappen over verschillende achtergronden.

Algehele uitvoering blijft onder Besson-normen

Father Joe presenteert zich als een rechttoe-rechtaan B-film met een kerkelijke wapenkamer en over-the-top maffia-portretten. Vergelijkingen met eerdere Besson-franchises zoals The Transporter benadrukken de tekortkomingen in tempo en originaliteit. Het resultaat biedt bescheiden entertainmentwaarde, maar mist de afwerking of opwinding om zich te onderscheiden in het overvolle actiegenre.

Tags bij dit artikel