Een enkele zin in Ira Sachs' nieuwste drama vat de kern van het emotionele gewicht samen: een personage merkt op dat leven een zware zaak is. De film volgt Rami Malek als Jimmy George, een gepassioneerde toneelacteur in New York eind jaren tachtig die een HIV-diagnose krijgt en nieuwe energie steekt in wat zijn laatste optreden zou kunnen zijn.
Jimmy haalt kracht uit zijn toegewijde partner Dennis en zijn zus Brenda terwijl hij liefde, creativiteit en de realiteit van de AIDS-crisis navigeert.
Sachs, opnieuw samenwerkend met zijn vaste schrijfpartner Mauricio Zacharias, toont zijn talent voor het opbouwen van gelaagde, aangrijpende verhalen. Cameravrouw Josée Deshaies legt elk beeld vast met rijke kleuren en intieme details, waarbij de focus ligt op de gezichten van de acteurs en subtiele veranderingen in hun expressie.
De film belicht het mannelijke lichaam met gevoeligheid in plaats van sensatiezucht. Muziek wordt een ander expressief middel wanneer dialoog tekortschiet, inclusief een tedere Ella Fitzgerald-vertolking van het titelnummer en een rauwe a capella versie van Melanie's 'Look What They Did to My Song, Ma.' Andere personages delen ook muzikale momenten, wat benadrukt hoe Jimmy's artistieke kring de last van zijn achteruitgang voelt.
Rami Malek zet zich volledig in voor Jimmy en portretteert een man die een affaire heeft met een jongere buurman terwijl zijn gezondheid achteruitgaat. De vertolking vermijdt gemakkelijke sympathie en onthult kwetsbaarheid door stille momenten met Dennis en afstand in andere relaties. Malek blijft in elke scène magnetisch.
Tom Sturridge evenaart die intensiteit met een ingetogen rol als Dennis. Zijn personage draagt de praktische en emotionele tol van de epidemie, van het beheren van medicatie tot het confronteren van onverschilligheid in het ziekenhuis. Sturridge brengt diepe liefde over naast stille pijn en levert wat zijn beste filmwerk tot nu toe is.
Het verhaal hapert bij nieuwkomer Luther Ford als Vincent, Jimmy's buurman en minnaar. Ford werkt hard met beperkt materiaal, maar het personage komt meer over als een irritant element dan als een volledig uitgewerkt figuur. Scènes tussen Ford en Malek missen vonk, en uitgebreide sequenties gericht op Vincent alleen vertragen het tempo in een verder vlotte film van 95 minuten.
Ondanks dat gebrek levert Sachs een gepassioneerd en diep ontroerend portret van kunst en verbinding te midden van crisis. De film viert uiteindelijk Malek en Sturridge op hun best.