Een levendig debat is opgelaaid in de Silent Hill-gemeenschap over de vraag of popster Madonna een betekenisvolle rol speelde in het vormgeven van de onheilspellende toon van het vervolg uit 2001.
Game-artiest Masahiro Ito ging naar sociale media om de feiten recht te zetten nadat een heropgedoken post nieuwe speculatie veroorzaakte. Hij legde uit dat zijn vermelding van de 1998-video voor Nothing Really Matters alleen verwees naar de kenmerkende bewegingen van achtergrondartiesten.
Ik zei dat ik geïnspireerd was door Madonna's Nothing Really Matters-video, maar ik bedoelde de Butoh-achtige dansen door Aziatische dansers die helemaal wit geschilderd waren in de video, niet haarzelf/haar nummer.
De Japanse performance-stijl die bekendstaat als Butoh kenmerkt zich door intense, bewuste gebaren die een gevoel van onbehagen oproepen. Ito merkte op dat deze benadering de trillende bewegingen van bepaalde wezens in het spel beïnvloedde.
De armloze figuren en de griezelige verpleegsters putten volgens Ito uit hetzelfde bronmateriaal. Hij beschreef de video als slechts een van meerdere referenties die hielpen bepalen hoe die monsters zich bewegen wanneer ze de speler naderen.
De kunstenaar heeft soortgelijke misverstanden in het verleden al aangesproken en benadrukt dat het nummer zelf geen invloed had op het project. Hij uitte zijn frustratie dat een terloopse opmerking letterlijk is opgevat door veel fans die Madonna nu de volledige atmosfeer van Silent Hill 2 toeschrijven.
Sommige supporters van de zangeres blijven tegenwerpingen maken en stellen dat de video de primaire eer verdient voor de kenmerkende look van het spel. Ito houdt vol dat dergelijke conclusies veel verder gaan dan hij bedoelde.