Besprekingen van Peter Jackson's Lord of the Rings-films benadrukken vaak zijn bepalende rol bij het tot leven brengen van Midden-aarde op het scherm. Toch duikt de naam van een andere filmmaker op naast de zijne, al is de context allesbehalve complimenteus. Ralph Bakshi, de pionierende animator, regisseerde in 1978 een geanimeerde versie van J.R.R. Tolkiens epos en heeft door de jaren heen felle kritiek geuit op Jacksons aanpak.
Bakshi nam de leiding over de geanimeerde film uit 1978 nadat eerdere producenten en schrijvers het project bijna hadden laten ontsporen. Zijn motivatie was vooral het behoud van Tolkiens visie. Hij legde later uit dat hij ingreep omdat hij het verhaal zo liefhad en de integriteit ervan wilde beschermen. De film werd ondanks de problemen commercieel succesvol.
In augustus 2002 was Jacksons The Fellowship of the Ring al in de bioscopen te zien. Bakshi had de film toen nog niet bekeken. Toen hem werd gevraagd naar overeenkomsten in beeldgebruik die critici hadden opgemerkt, uitte hij frustratie over het gebrek aan erkenning. Hij verklaarde dat Jackson zijn film of de invloed ervan pas laat in het proces noemde.
Nee. Omdat er nooit erkenning voor was. Sterker nog, er was lange tijd een complete ontkenning van. Jackson vermeed het om mij of mijn film te noemen, of de invloed die het op hem had, tot hij daar laat in het proces toe werd gedwongen.
In een interview uit 2006 ging Bakshi dieper in op zijn standpunten nadat hij meer tijd had gehad om over Jacksons complete trilogie na te denken. Hij betoogde dat belangrijke elementen, waaronder de Ringgeesten, personages als Gimli en Aragorn en het algemene uiterlijk van dwergen en elfen, uit zijn productie afkomstig waren. Hij zette zijn versie, met meer nadruk op karakter en emotie, af tegen wat hij zag als commerciële prioriteiten in de latere films.
[Mijn versie] had meer karakter, meer ziel, meer hart. Minder sneakers verkopen. Ze hebben alles van mij gepikt. De ringgeesten zijn van mij overgenomen. Er was veel! Ik bedoel, ik heb de ringgeesten ontworpen. [...] Kijk. Ik zit hier met een boek genaamd 'Lord of the Rings', en geen film om naar te kijken. Elk fucking ding dat je in 'Rings' ziet, heb ik bedacht — het ontwerp, Gimli, Aragorn, de dwergen, de elfen, al dat spul — omdat er niets was om naar te kijken. Peter Jackson keek ernaar en zei: 'Dat vind ik mooi, dat niet, dat kan ik verbeteren.' Wie probeer je voor de gek te houden?
Bakshi wees ook op specifieke scènes, zoals hobbits die zich verstoppen voor een Zwarte Ruiter, als directe overnames. Hij verwierp het idee dat Jackson ooit contact met hem had opgenomen en vroeg zich af waarom dat nodig zou zijn als zijn eerdere film als referentiemateriaal diende.
Hij kan mijn fucking reet kussen. Nee, dat heeft hij niet. Hij hoefde geen contact met me op te nemen. Hij had mijn film. Waarom zou hij contact met me opnemen? Hij heeft me toch al beroofd. Welk recht had hij om 'Rings' te maken?
Beide regisseurs brachten intense passie in hun projecten. Hun bewerkingen blijven iconische fantasyfilms die hebben bepaald hoe het publiek Tolkiens wereld ervaart.