Op 17 februari 1929 namen Real Madrid en FC Barcelona voor het eerst in de geschiedenis van de competitie het tegen elkaar op in het stadion Las Corts. De wedstrijd was nog geen klassieker in de moderne zin van het woord, maar markeerde het begin van een rivaliteit die het Spaanse voetbal zou bepalen. Madrid, dat voor het eerst op bezoek kwam in Barcelona in competitieverband, won met 0-2 dankzij twee treffers van Rafael Morera.
Die speeldag stonden twee duels in de Primera División op het programma. Al voor de hoofdwedstrijd won Europa met 5-2 van Arenas de Getxo, waarbij Cros viermaal scoorde. Nadat die wedstrijd was afgelopen, leidden de aanvoerders Samitier en Quesada hun teams onder leiding van de Baskische scheidsrechter Steinborn. Het was pas de tweede speeldag van het allereerste Spaanse landskampioenschap.
De twee doelpunten die Madrid de zege bezorgden, kwamen van Rafael Morera, een linksbuiten geboren op 12 november 1903 op Lanzarote en opgegroeid in de wijk El Toscal in Santa Cruz de Tenerife. Voordat hij bij Madrid terechtkwam, speelde hij bij bescheiden plaatselijke clubs als Recreativo, Luz y Vida en Iberia. Vandaar vertrok hij in 1928 samen met Paco López naar de hoofdstad en werden zij de eerste twee Canarische spelers in de geschiedenis van de club.
Bij Madrid toonde Morera een uitzonderlijke veelzijdigheid. Hij kon uit de voeten als insider of linksbuiten, maar kon elke positie op het veld invullen behalve die van doelman. Jaren later herinnerde hij zich: “Bij Madrid vestigde ik een record. Ik speelde op alle posities in het team, behalve die van doelman. Meestal kwam ik uit als insider of linksbuiten, maar wanneer het nodig was, stond ik klaar om elke andere positie in te nemen.”
Zijn aanpassingsvermogen leverde hem de bijnaam “ungüento amarillo” op, een populaire zalf die voor alles gebruikt kon worden. Hoewel de vergelijking ook een ironische ondertoon had, bewees de speler zelf dat hij op elke positie presteerde.
Twee weken voor de wedstrijd in Barcelona had Madrid al met 5-1 gewonnen van Europa in zijn competitiedebuut, waarbij Morera een van de doelpunten scoorde naast de vier van Lazcano. In Las Corts herhaalde de Canariër dat kunstje: de eerste na een krachtig schot in de hoek na een assist van Rafael Vidal en de tweede door een fout van de blaugrana-doelman. Drie doelpunten in de eerste twee speeldagen voor de Tenerifeër.
Na bijna vier jaar bij Madrid, waar hij drie regionale titels won en een Copa-finale speelde, keerde Morera in 1932 terug naar Tenerife. Hij speelde meer dan tien jaar voor Tenerife en beleefde historische momenten, zoals de eerste overwinning van de club in een nationale competitie op 18 maart 1934 tegen Hércules. Hij overleed op Tenerife op 29 april 1981.