De Franse regisseur Quentin Dupieux maakte met zijn release uit 2022 Smoking Causes Coughing een van de meest inventieve superheldenfilms van het decennium. De film volgt een team van onwaarschijnlijke helden die tabaksgerelateerde krachten inzetten om het kwaad te bestrijden, met lowbudget-actie en droge absurditeit die het onderscheidt van mainstream blockbusters.
Het verhaal draait om de Tobacco Force, vijf Franse superhelden die elk vernoemd zijn naar een sigarettenbestanddeel. Benzene, Methanol, Nicotine, Mercury en Ammonia bundelen hun krachten met hun robotmaat Norbert en krijgen opdrachten van chef Didier, een chagrijnige ratpop met de stem van Alain Chabat. Hun openingsmissie zet hen tegenover een rubberachtige schildpad genaamd Tortusse, die ze verslaan door kanker op te wekken, waarna het monster op spectaculaire lowbudgetwijze explodeert.
Na de strijd houdt het team een preek voor een toekijkend gezin over de vermeende deugden van roken, om daarna toch af te raden. In plaats van verdere wereldwijde dreigingen na te jagen, stuurt hun rattenbaas de groep naar een trailer aan het meer voor rust en reflectie, waarna het verhaal overgaat in een reeks persoonlijke verhalen die het eigenzinnige hart van de film vormen.
Het grootste deel van de korte looptijd van tachtig minuten ontvouwt zich via de verhalen die de helden delen terwijl ze wachten. Een verhaal gaat over een magische helm die de drager verandert in een nihilistische moordenaar, waardoor een vrouw op vakantie haar familie vermoordt in een verwrongen daad van bevrijding. Het tweede volgt een man die vastzit in een versnipperaar, terwijl zijn bureaucratische werkplek redding verhindert, zelfs terwijl hij zijn langzame ontleding met griezelige kalmte vertelt vanuit een zwevend hoofd boven een emmer resten.
Dupieux houdt de segmenten bewust los, zonder nette thema's, en kiest voor stream-of-consciousness-wereldvreemdheid die doet denken aan late-night Adult Swim-programma's. De film keert uiteindelijk terug naar superheldenterritorium met de introductie van Lézardin, een universumveroverende schurk gespeeld door Benoît Poelvoorde die de vernietiging van de aarde plant, maar te maken krijgt met afkeuring van zijn familie die zijn plannen compliceert.
Recensenten prezen grotendeels de weigering van de film om conventionele plot- of karakterbogen te volgen. De goedkeuringsrating van 94 procent op Rotten Tomatoes weerspiegelt de waardering voor de droge grappen en onverklaarde premissen die kijkers belonen die de onzin omarmen.
Je kunt 'Smoking Causes Coughing' nog tegenkomen zonder enige kennis van of interesse in Dupieux of zijn post-Theater of the Absurd-humor. Misschien hou je van superhelden of surrealistische, lowbrow-humor. Hoe dan ook, om van 'Smoking Causes Coughing' te genieten, moet je jezelf af en toe willen wijsmaken dat het een verstandiger film is dan het is, ondanks veel bewijs van het tegendeel.
Ondanks lovende kritieken kende de film minimale bioscoopdistributie in de Verenigde Staten en bracht wereldwijd slechts 1,1 miljoen dollar op. Later vond het een publiek op streamingplatforms zoals Hoopla en Kanopy, waar de unieke mix van superheldentrope, horroranthologie-elementen en pikzwarte gril fans van onconventionele cinema blijft aantrekken.