Silicon Valley-miljardairs pompten recordbedragen in de midterms van dit jaar, maar de meeste inspanningen mislukten toen kiezers grenzen stelden aan datacenters en democratische kandidaten campagne voerden tegen de invloed van techbedrijven. Een opvallende uitzondering deed zich voor in Californië, waar een eenmalige heffing van 5 procent op het vermogen van de rijkste inwoners van de staat werd verworpen.
De definitieve telling toonde dat 53 procent van de kiezers tegen de maatregel Proposition 40 stemde, terwijl 47 procent voor was. De uitslag sloot aan bij late peilingen die een groeiende scepsis lieten zien na zware reclame van tegenstanders. Het resultaat riep vragen op over de bredere aantrekkingskracht van vermogensbelastingen, maar de diepere les ging over wie de boodschap bracht in plaats van de grootte van de portemonnee.
Sergey Brin bleek de grootste individuele donor met meer dan 130 miljoen dollar via zijn politieke actiecomité Building a Better California. De totale uitgaven van de rijkste inwoners van de staat kwamen uit op bijna 425 miljoen dollar, een van de duurste campagnes in de geschiedenis van de staat. Brin verscheen zelf niet in de reclames en rekruteerde in plaats daarvan leraren, verpleegkundigen en brandweerlieden om kiezers te waarschuwen voor de risico’s van de belasting.
De spots richtten zich op werkende Californiërs die het beleid in twijfel trokken, in plaats van op mogelijke verliezen voor de ultrarijken. Governor Gavin Newsom en andere establishment-democraten herhaalden zorgen dat de heffing vermogende inwoners uit de staat zou verdrijven en de belastingbasis zou verkleinen.
Daarentegen gaf Elon Musk ongeveer een half miljard dollar uit aan republikeinse kandidaten en maakte zijn betrokkenheid openbaar. In Texas maakte senaatskandidaat James Talarico die zichtbaarheid tot campagnethema door te stellen dat de uitgaven een poging waren om invloed te kopen.
The people of Texas delivered a crystal-clear message to the world’s first trillionaire: Texas is not for sale.
Voorstanders van de vermogensbelasting, waaronder vakbonden en democratische politici, haalden ongeveer 33,5 miljoen dollar op en zetten hun eigen geloofwaardige stemmen in. Het verschil in bereik beperkte hun vermogen om de verzadigingscampagne van de tegenstanders te beantwoorden. Een aparte maatregel, Proposition 42, die nieuwe belastingen op pensioenspaartegoeden en persoonlijke bezittingen zou verbieden, leek eveneens op goedkeuring af te stevenen met vergelijkbare steun.
Dave Regan, voorzitter van SEIU-UHW en architect van de verworpen maatregel, wees op de dominantie van miljardairsinvloed als corrosief voor de democratie. Hij hoopte dat publieke weerstand een nieuwe poging zou kunnen voeden, mogelijk op federaal niveau na de huidige regering. Californische kiezers keurden wel goed dat een inkomensbelasting voor hoge verdieners permanent werd gemaakt voor onderwijsfinanciering onder Proposition 3, wat aantoont dat verenigde coalities kunnen slagen waar verdeelde inspanningen struikelen.
That is incredibly corrosive and corrupting to our democracy and our political system, and that’s been dominating the discussion here.