Primetime belicht Chris Hansen en de ethische nasleep van To Catch a Predator

Robert Pattinson speelt de hoofdrol in een gedramatiseerde versie die een echte tragedie opnieuw belicht die verbonden is met de ooit populaire Dateline-serie

Primetime biedt een gefictionaliseerd portret van Chris Hansen en het culturele fenomeen rond zijn Dateline NBC-serie To Catch a Predator. Het verhaal draait om Hansens drang om de kijkcijfers te verhogen en belicht de persoonlijke tol voor de betrokkenen bij de sting-operaties.

Hansen streeft koste wat kost naar hogere kijkcijfers

In de film lijkt Hansen, gespeeld door Robert Pattinson, volledig in beslag genomen door de noodzaak om programma’s als Lost te overtreffen. Zijn producer Andie, vertolkt door Merritt Wever, steunt de inspanningen om prominente doelwitten te strikken. Het verhaal introduceert de lokacteur Dan Plumb, gespeeld door Skyler Gisondo, die steeds ongemakkelijker wordt bij het werk na aanmoediging van Hansen.

Xavier Von Erck, oprichter van Perverted-Justice en gespeeld door Matthew Maher, identificeert een veelbelovende verdachte in Texas. Hansen ziet de mogelijke vangst van een machtig figuur, mogelijk een CIA-agent of politicus, als de doorbraak die de serie verder kan tillen.

De sting-operatie eindigt in een tragedie

Het team reist naar Texas om de verdachte te confronteren, later onthuld als een officier van justitie gespeeld door Alex Winter. Dan neemt deel ondanks zijn bedenkingen. De operatie culmineert in een confrontatie bij het huis van het doelwit, waar de man zelfmoord pleegt en Hansen zichtbaar geschokt achterlaat terwijl de camera’s stoppen met draaien.

Nee. We zijn daarna doorgegaan met het uitvoeren van onderzoeken.

— Chris Hansen, Interview met The Hollywood Reporter

Echte gebeurtenissen inspireren het hoogtepunt van de film

De zelfmoord is rechtstreeks gebaseerd op de dood in 2007 van Bill Conradt, een hulpofficier van justitie in Rockwall County, Texas. Conradt overleed tijdens een politie-sting die was gecoördineerd met het To Catch a Predator-team. Regisseur Lance Oppenheim past details aan voor dramatisch effect en plaatst de scène ’s nachts in stormachtig weer in plaats van de werkelijke vroege ochtend.

Het echte incident leidde tot kritiek van journalistieke organisaties en een rechtszaak van Conradts zus tegen NBC. Een rechter oordeelde dat het programma de grens van roekeloosheid had overschreden, hoewel het netwerk uiteindelijk schikte zonder aansprakelijkheid te erkennen.

Primetime bevraagt de grens tussen journalistiek en spektakel

De film sluit aan bij andere werken zoals de documentaire Predators door te onderzoeken hoe de serie potentiële misdrijven omvormde tot televisie-entertainment. Hansens kenmerkende uitspraken werden culturele verwijzingen, ook al kreeg het programma kritiek op zijn methodes.

Deze film onderzoekt wat dit soort werk doet met de mensen die het maken. Het is gebaseerd op en geïnspireerd door de ervaringen van het werken in een extreem donkere wereld 24/7, het proberen te doen van uiterst serieuze journalistiek, en hoe dat ook extreem verwarrend wordt wanneer je het moet omzetten in een vermakelijk televisieprogramma.

— Lance Oppenheim, Interview over Primetime

Een epiloog toont Dan die een SAG-kaart ontvangt voor zijn rol in de serie, met een gezichtsuitdrukking die nog steeds conflict weerspiegelt over de ervaring.

Tags bij dit artikel