Practical Magic 2 sleept zich voort zonder de tekortkomingen van het origineel te verhelpen

Sandra Bullock en Nicole Kidman leiden een langdradige sequel die bekende patronen herhaalt onder regie van Susanne Bier.

De langverwachte vervolgfilm op de film uit 1998 worstelt onder zijn eigen gewicht. Practical Magic 2 arriveert 28 jaar later als een next-generation versie van de familie Owens, maar suggereert uiteindelijk dat sommige geliefde verhalen beter onaangeroerd blijven in het geheugen.

Hoofdcast keert terug met nieuwe regisseur

Sandra Bullock en Nicole Kidman hernemen hun rollen als de Owens-zussen, ditmaal onder leiding van regisseur Susanne Bier. Het tweetal fungeert ook als producenten naast de originele castleden Dianne Wiest en Stockard Channing. Bier werkte eerder met beide hoofdrolspeelsters aan andere projecten en brengt een frisse blik op de verfilming van Alice Hoffmans roman.

Verhaal draait om familievloek en generatiebanden

Bullock speelt Sally, nu tweemaal weduwe door een oude familievloek. Ze heeft een betovering uitgesproken om haar dochters Kylie, gespeeld door Joey King, en Antonia, gespeeld door Maisie Williams, te beschermen tegen hun hekserfgoed. Wanneer Kylies vriend Gideon levensbedreigend gewond raakt, komt de waarheid aan het licht en komt de moeder-dochterrelatie onder druk te staan. Kidman keert terug als de vrijgevochten Gillian en drijft de gebeurtenissen vooruit.

Het verhaal stuurt Kylie naar Engeland op zoek naar een betovering, waar ze Thomas Lockland ontmoet. Sally en Gillian volgen met hulp van academicus Ian Wright, gespeeld door Lee Pace, wat leidt tot een trans-Atlantische achtervolging vol herontdekte magie en familiegeheimen.

Nadruk op zusterschap blijft onder de verwachtingen

De originele film bouwde zijn aantrekkingskracht op vrouwelijke banden over generaties heen, maar de sequel leunt zwaar op dezelfde elementen terwijl de speelduur wordt opgerekt tot 130 minuten. De dynamiek tussen de zussen is verschoven naar veelvuldige onderbrekingen, wat real-life veranderingen weerspiegelt maar minder boeiend aanvoelt dan bedoeld. Bijrollen zoals de tantes krijgen beperkt schermtijd, terwijl het verhaal sommige jongere familieleden opzijzet ten gunste van nieuwe romantische belangen.

Acteerprestaties echoën het verleden zonder duidelijke evolutie

Bullock houdt een ingetogen aanwezigheid aan in het vroege gedeelte, terwijl Kidman de impulsieve trekjes van haar personage versterkt. Wiest en Channing verschijnen kort om de focus door te geven aan de volgende generatie. King levert een sterke emotionele range als Kylie worstelt met opkomende krachten en familie druk. Pace steekt eruit met sterke chemie tegenover Bullock, hoewel de film daar niet volledig op voortbouwt.

Pacingproblemen ondermijnen mogelijke verbeteringen

De sequel herhaalt veel plotpunten en thema's uit de eerste film zonder eerdere kritiek op pacing en romantische afsluitingen aan te pakken. Personages reizen door het Verenigd Koninkrijk op zoek naar antwoorden, maar het centrale mysterie ontvouwt zich traag. De uitgebreide lengte versterkt deze problemen eerder dan dat ze worden opgelost, waardoor het verhaal aanvoelt als een herhaling in plaats van een betekenisvolle stap vooruit.

Tags bij dit artikel