De Tour de France bereikte de Pyreneeën en Tadej Pogacar maakte duidelijk dat hij niet langer wilde wachten. De beklimmingen van de Aspin, de Tourmalet en de nieuwe top in Gavarnie-Gèdre vormden het decor voor een krachtsexploit van de Sloveense kampioen, die geen spectaculaire gebaren nodig had om de koers te ontmantelen.
Het team van Pogacar had de dag met precisie voorbereid. Renners als Politt, Wellens, Grossschartner, McNulty, Adam Yates en Isaac del Toro wisselden elkaar af aan de kop om het tempo vanaf het begin op te voeren. De knechten vielen als eersten weg en al snel ontstonden de eerste scheuren tussen de favorieten.
De gele trui, Torstein Traeen, leed vanaf de eerste serieuze col. Cian Uijtdebroeks, nog herstellend van koorts, hield het ook niet vol en moest afstappen. Juan Ayuso bleef in de groep der besten, maar het gevoel dat de etappe de Tour kon beslissen hing al in de lucht.
De mythische Tourmalet vervulde zijn gebruikelijke rol. UAE dunde de groep favorieten uit tot er nog maar een handvol overlevenden overbleef. Visma en Red Bull verloren renners en de grote namen bleven zonder bescherming achter. Jonas Vingegaard hield stand, zij het met zichtbare inspanning, terwijl Pogacar beschermd en kalm vooruitging.
Het beslissende moment kwam op de weg naar La Mongie. Del Toro verhoogde het tempo, de groep viel uiteen en Pogacar reed alleen aan de kop. Zonder ophef versnelde hij gewoon en de koers brak. Alleen Vingegaard reageerde waardig en ging solo achter hem aan, waarmee het langverwachte duel eindelijk werkelijkheid werd.
Achter hem was het beeld desolaat. Seixas, Lipowitz en Del Toro probeerden de schade te beperken. Remco Evenepoel, Ayuso, Skjelmose en Lenny Martinez verloren terrein. Evenepoel bereikte de Tourmalet met gecontroleerd gewicht en hoop op een beter resultaat op de col, maar stuitte opnieuw op moeilijkheden.
Pogacar bereikte de top van de Tourmalet met de overwinning vrijwel in de pocket en Vingegaard als enige zichtbare rivaal. De Deen gaf niet op en nam de soloachtervolging op zich om te voorkomen dat het voordeel van de Sloveen definitief zou worden. Het beeld was duidelijk: Pogacar voorop en de rest vechtend om te overleven.
Er restte nog de afdaling naar Luz-Saint-Sauveur en de onbekende slotklim naar Gavarnie-Gèdre, een veeleisend natuurdecor na meer dan 4.000 hoogtemeters. Met vermoeide benen rondde Pogacar de dag overtuigend af.
De Tour verliet de Pyreneeën met een versterkte zekerheid: Pogacar wil niet alleen zijn voorsprong behouden, maar die juist vergroten. Wanneer de Sloveen zijn ritme aanspreekt in de bergen, verandert de koers in een achtervolging. Tadej is onbestuurbaar.