Onderzoekers van de Pennsylvania State University hebben een aluminium fragment uit de Stille Oceaan onderzocht in een nieuwe poging om licht te werpen op de verdwijning van Amelia Earhart. De Amerikaanse aviateur, de eerste vrouw die alleen de Atlantische Oceaan overstak, verdween op 2 juli 1937 tijdens een poging om de wereld rond te vliegen aan boord van een Lockheed Electra samen met navigator Fred Noonan.
Het toestel vertrok vanaf Nieuw-Guinea en verdween van de radar boven de Stille Oceaan, nabij Howland-eiland. Ondanks grootschalige reddingsacties werden noch het lichaam van Earhart noch significante vliegtuigresten teruggevonden. Het nu onderzochte aluminium fragment vormt een van de weinige fysieke aanwijzingen die in decennia beschikbaar zijn.
Het team onder leiding van ingenieur Daniel Beck gebruikte de Breazeale-kernreactor om neutronenbundels op het paneel te richten. Deze techniek, vergelijkbaar met een röntgenfoto maar veel krachtiger, maakt details zichtbaar die onder tientallen jaren zeecorrosie verborgen liggen.
Een monster wordt voor de neutronenbundel geplaatst en een digitale beeldplaat wordt erachter gezet. De bundel gaat door het monster heen en bereikt de plaat, waar het beeld wordt vastgelegd en digitaal gescand.
Het onderzoek kon niet aantonen dat het paneel afkomstig was van de Lockheed Electra uit 1937. Experts vonden vage tekens zoals D24 en 335, onvoldoende voor een definitieve identificatie. De voornaamste hypothese is nu dat het fragment mogelijk afkomstig is van een Douglas C-47 vrachtvliegtuig.
Hoewel de studie het raadsel niet oploste, diende het als proof of concept voor het toepassen van deze geavanceerde beeldvormingstechnieken op andere mogelijke resten. De onderzoekers verwachten dat de methode in toekomstige expedities naar de Stille Oceaan meer duidelijkheid kan bieden.