Pello Ruiz Cabestany: van wielrennen als toevlucht tot de druk die het een gevangenis maakte

De voormalige Baskische wielrenner presenteert 'Mi bicicleta y otros animales', een boek waarin hij openhartig vertelt over jeugdtrauma's, angst en de verborgen afspraken in het peloton.

Pello Ruiz Cabestany heeft besloten om zonder filters terug te kijken. In zijn nieuwe boek Mi bicicleta y otros animales reconstrueert de voormalige Baskische wielrenner een carrière die werd gekenmerkt door vluchten, succes en de ondraaglijke last van verwachtingen.

De fiets als uitweg en later als gevangenis

Wat begon als een manier om aan een turbulente adolescentie te ontsnappen, veranderde uiteindelijk in een constante bron van druk. Ruiz Cabestany legt uit dat de fiets hem eerst hielp om te vluchten voor persoonlijke problemen en het gewelddadige klimaat in San Sebastián in de jaren zeventig en tachtig. Later werden de roem en de eisen van de topsport een val.

De sporter beschrijft hoe geweld, mislukte liefdes en een gespannen sociale situatie in het Baskenland hem aanzetten tot intensief fietsen. Na verloop van tijd veranderde die behoefte om te vluchten in een methodische training gericht op het winnen van wedstrijden.

Jeugdtrauma's en decennialang verzwegen agressie

In het boek onthult Ruiz Cabestany voor het eerst een seksuele aanval in zijn kindertijd en een poging tot misbruik tijdens een reis op zijn zestiende om kersen te plukken. Hij hield beide incidenten jarenlang stil, overtuigd dat het zaken waren die in zijn familie niet werden besproken.

Ik stopte het meteen weg in mijn geheugen, misschien omdat ik wist hoe ik het drama kon wegnemen om verder te kunnen.

— Pello Ruiz Cabestany, Interview met Marca

Angst, hartkloppingen en de druk om ster te zijn

Na het winnen van de Vuelta al País Vasco in 1985 zorgde het fenomeen Pello voor enorme opwinding. Die roem leidde tot angstaanvallen die hij aanvankelijk aanzag voor hartproblemen. Een arts stelde uiteindelijk vast dat de oorzaak in het hoofd zat, niet in het hart.

Ruiz Cabestany beschrijft ook hoe de verplichting om sponsors, pers en fans te woord te staan hem het aanvankelijke plezier in de sport ontnam. Hij wenste soms dat er iets onverwachts zou gebeuren waardoor hij een wedstrijd kon verlaten zonder als mislukkeling over te komen.

Afspraken, onbedoelde doping en de donkere kant van het peloton

Het boek bevat anekdotes over onderhandelingen in amateurontsnappingen en een positieve test op efedrine die hem door een arts van de federatie was toegediend. Ruiz Cabestany voelde zich onrechtvaardig behandeld en overwoog zelfs om met wielrennen te stoppen.

Daarnaast noemt hij zijn relatie met Eufemiano Fuentes en de gesprekken die hij als perschef voerde tijdens het Festina-schandaal, waarbij hij argumenten hoorde die elke praktijk verdedigden die niet tot een positieve controle leidde.

Meningen over het huidige wielrennen en bewondering voor Landa

Vandaag de dag geniet Ruiz Cabestany op een andere manier van het wielrennen. Hij bewondert vooral Mikel Landa, die hij ziet als een mediafenomeen dat enthousiasme weet op te wekken. Hij benadrukt dat de sport tegenwoordig meer vrijheid biedt dan in de tijd van de oortjes en strenge teamcontroles.

Zijn persoonlijke podium van de beste wielrenners aller tijden wordt aangevoerd door Miguel Indurain, gevolgd door Eddy Merckx en Tadej Pogacar.

Tags bij dit artikel