Pello Ruiz Cabestany onthult in zijn boek de druk, pacten en verborgen kanten van het wielrennen in de jaren tachtig

De oud-renner vertelt in 'Mi bicicleta y otros animales' hoe de passie een last werd en hoe hij de vrijheid op twee wielen herwon.

De oud-renner Pello Ruiz Cabestany publiceert 'Mi bicicleta y otros animales (Libros de Ruta)', een intiem relaas dat zijn carrière beschrijft vanaf zijn jeugd in het Baskenland tot zijn afscheid en de latere verzoening met de fiets.

Van kindertoevlucht tot veeleisend beroep

Voor de renner begon de fiets als een manier om te ontsnappen aan een realiteit vol sociale spanningen, mislukte liefdes en geweld. Met de tijd veranderde die vrijheid in een verplichting: het ging niet langer om plezierig rondfietsen, maar om trainen om wedstrijden te winnen en te voldoen aan de verwachtingen die met elke overwinning groeiden.

Het boek behandelt ook persoonlijke episodes die Cabestany decennialang stil had gehouden, zoals familieaangelegenheden waar thuis nooit over werd gesproken. Schrijven stelde hem in staat die momenten vanuit een ander perspectief te bekijken en ze zonder plechtstatigheid te beschrijven, alsof hij verhalen vertelde aan een vriend tijdens een reis.

De angst en het zwijgen over mentale gezondheid

Met de resultaten kwamen het geld, de roem en een constante druk. In sommige wedstrijden wenste Cabestany dat er iets de koers zou onderbreken zodat hij kon stoppen. Hij gaf niet op uit angst om een mislukking te lijken in zijn omgeving. Zijn broer Jordi stopte plots met wielrennen en het boek herinnert eraan dat destijds niemand sprak over mentale gezondheid in de topsport: de renner verdween en het leven van het team ging gewoon door.

Pacten, teamaankopen en officiële versies

Een van de meest onthullende episodes dateert uit de Tour de France van 1985. Cabestany was ontsnapt toen hij het bevel kreeg om te wachten op Pedro Delgado. Hij barstte in tranen uit toen hij stopte, maar gehoorzaamde en Delgado won de etappe. Daarna verzonnen beiden een verhaal voor de pers omdat de echte versie te gênant was.

We creëerden, verzonnen, voor de pers, een verhaal omdat het erg lelijk was. We verzonnen het.

— Pello Ruiz Cabestany, Boekpresentatie in Madrid

Het boek beschrijft ook afspraken tussen renners en teams die vandaag ondenkbaar zouden zijn. In de Vuelta a España van 1985, terwijl hij met slechts zes seconden voorsprong op Robert Millar leider was, viel Delgado opnieuw aan. Cabestany begreep niet dat een ploegmaat hem zoiets aandeed. De volgende dag moest zijn team de medewerking van andere groepen, waaronder Panasonic, 'kopen' om de verloren tijd goed te maken.

De fiets als vrijheid herontdekt

Na zijn afscheid herontdekte Cabestany de fiets tijdens reizen met fietstassen door Indochina en Nicaragua, zonder klokken of contracten. Die tochten gaven hem meer voldoening dan veel professionele etappes. Vandaag kijkt hij met afstand en humor terug en erkent hij dat de fiets hem meer goeds dan slechts heeft gebracht en dat het uiteindelijk weer gewoon een fiets was.

Tags bij dit artikel